MerveKaya38 canım vardı, anlatayım baştan. Kasım 2018 de Akşam 9 gibi bel ağrısı başladı ben doğumdan şüphelendim. O zamanlar da burayı takip ediyordum. Gittim duşumu aldım uzanayım dedim uyumuşum sonra 12 ye gelirken eşim yatağa gelince uyandım ben. Biraz yürüdüm ama ağrım geçmişti. Salona gidince bir akıntı hissettim ama öyle akıntı gibi değildi su gibi aktı, banyoya gittim baktım baya saydam yoğunluğu az bi sıvı ama çok gelmemiş. Ped koydum eşime valizi al doğum başladı dedim giyindik yola çıktık. 20 dk mesafede hastane belki daha yakın. Acilden giriş yaptık suyum geldi dedim. Çatala yatacakken ped kan olmuş. Ebe normal korkma muayene edelim dedi. Baktı doktoru çağırdı. Doktor elle muayene etti seni acil sezaryene alacağız plasenta ayrılmaya başlamış dedi. Önce ultrasonla bakalım dedi baktı tamam hazırlayın dedi ben ameliyata gittim. Meğer doktor ultrasonda bebek yaşıyor mu diye bakmış. Ama bana belli etmediler tabi. Sonrası malum.. doktora defalarca sorduk erken gelseydik, gündüz bakılsaydı, şöyle olsaydı böyle olsaydı. Sabırla ve defalarca aynı şeyleri söyledi. Her şey 8 dk da olup biter içte kanama başlamış bilemezdiniz gelseydiniz yetişemeyebilirdiniz bebek oksiyensiz kaldığında sakat olurdu. Ayrılma başladığında her şey çok hızlı gelişir diye diye bize anlattı. Nasipten öte yol yok. Allah vermeyecekse erken de gitsek hastanede de yatsak o can yaşamaz.