benzer doğumu kızımda yaşadım, hafif ağrılarım başladı, hastaneye gittik 7 cm açılma var dendi. 3 hafta var daha doğuma dedim. Kızım erken gelmek istedi yapacak bişi yok, ilk bi panikledim. yalnızdım, annemler İzmir den yola çıkmış geliyolar. Eşim eve gidip kız kardeşimi almaya gitmişti, kardeşim gelene kadar beni doğum odasına almışlardı bile. Ikınmalar geliyordu. Kızımın kafası geldi, ebe beklememi söyledi, sanırım çeviriyordu bebeği, hissetmiyorsun zaten ne yapıldığını. şimdi güçlü ıkın dedi, gücüm tükenmişti ıkınmam güçsüzdü. ıkınma gelince tüm gücünü topla ıkın dedi, yine olmadı, bi sonraki ıkınmamın gelişiyle yanımdaki ebe karnımın üstünden aşağı doğru hamle yaptı, ebe alttan bebeği çıkardı. kayıp gitti hop diye. ne ağrı ne sızı kalmıştı, miss gibi meleğimi kucağıma verdiler plasenta düşene kadar. sonra bebeği giydirdiler, dikişimi attılar, hayatımda ilk defa dikiş atıldı, hep korkmuşumdur ama asla bi ağrı hissetmedim. hastaneye 6:00da giriş yaptık, 6:30 da kucağımdaydı.odamızda vakit geçirdik ertesi gün foto çekimlerinden sonra çıktık hastaneden. şimdi oğlumu bekliyorum😌 45günüm kaldı.İnşallah oğlumu da kolaylıkla kucağıma alırım. Herşey beyinde bitiyor. Kızlar korkmayın, o an müzik açın dans edin, herşey kolay olucak inşallah🤲🏻 doğumu gözünüzde büyütmeyin. Ağrı olmuyor demiyorum ama dayanılmayacak bir ağrı değil inanın.