4 yıllık evliyim. Nerdeyse 2,5-3 yıldır çocuk istiyoruz. Hiçbir sorun yok ikimizde de. İlk başlarda çok fazla takmıyor insan, zamanla yıpranıyor. Sürekli testler, forumdaki belirtileri okumalar vs. fazla yıpratıcı oluyor. 3 kez klomen kullandım. Olmadı. Rahim filmi çekildim. Hiçbir sorun yok. Akışına bıraktık. Tabi hala kafamdan atamıyodum, bu ay olur mu acaba diye hep geçiriyodum içimden. Olmadı. Devlet hastanesine bi doktor gelmiş çok iyi dediler, gittim, femara önerdi. 2 ay yine olmadı. 3. Ve son kullanışımdı(artık sonraki aşamalar aşılama ve tüp bebek) sağ tarafımda 2 tane kocaman yumurta büyümüş dedi, ikiz olabilir dedi. Ümitlendik. Sonuç negatif. O ay o kadar ağladım ki, doğal yollardan bebek sahibi olamıyoruz biz dedim, biraz dinlenip aşılamaya gidelim diye konuştuk eşimle. Artık kafamda hiç düşünce yoktu, nasıl olsa olmuyor dedim. Normal hayatıma devam ettim. Adetim 2 gün gecikti,(normalde asla gecikmez) test aldım, pozitif. Yaşadığım şeyi anlatmam imkansız. Hep derdim ki çocuk düşünen birine kafana takmayınca olur, stres yapma diyorlar, ne kadar saçma tabi ki bebeği düşünüyorsun o an. Ama bizzat ben yaşadığım için söylüyorum. Ne olur kafanıza takmayın, o geleceği vakti biliyor..