Ogi34 Nasıl üzüldüm gösyaşlarıma engel olamadım.Bende 32. Haftamda oğlumu kaybettim acını yüreğimin en derininde hissettim.Çünkü bu acıyı bende iliklerime kadar yaşadım , öyle zor ki ve öyle çaresizsin ki elinden hiç bir şey gelmiyor.8-9 ay geçti ben hala toparlayamadım tam anlamıyla kendimi, hiç kolay değil ama güçlü de olmak zorundasın.Sana ne söylesem şu anda çok fazlasıyla anlamsız gelecek.Zaman senin acının merhemi olacak ve insan inanki bu acıyla yaşamaya alışıyor, Yüce mevlam öyle bir sabır veriyor ki yoksa dayanılması mümkün olmayan bir iç yangını bu.
Rabbim sana ve eşine peygamber sabrı versin , en hayırlı ve kendini hazır hissettiğin bir zamanda mevlam yeniden kucağını doldursun inşallah 🙏 Başın sağolsun kuzum benim ama sakın isyan etme.İnsan bazen o duruma kadar gelebiliyor bir şeyleri düşündükçe.Bol bol tevekkül et canım