Hamileliğim en başından beri süreç hep sorunlu geçti.5 haftalıkken lekelenmem oldu, 6 haftalıkken kanamam oldu.Progestanlar serumlar iğneler her hafta doktora gitmeler hatta bazen haftada 2-3 defa gitmeler…Hep bir koşuşturma halindeydik eşimle.4. ayım itibariyle ohh dedim en rahat günlerim başlamıştı.Mide bulantılarım azaldı, uykusuzluk problemi yaşamadım, bedensel herhangi bir sorunum yoktu.Tek sıkıntım kuyruk sokumu kemiğim ağrıyordu hepsi bu.Ama şükürdü yine gayet iyi ve sağlıklıydık yavrumla. 7. Ayım itibariyle yavrum kilo alamamaya başladı.Doktorum zayıf ama sağlıklı bir bebek olacağını söyledi.Yani herşey normaldi.
29.Haftamda yine bir lekelenmem oldu hemen
doktoruma gittik rahim kısalığım olduğunu söyledi ölçüm yaptı 25mm di.3 gün sonra kontrole çağırdı tabi bu süreçte de yatacaksın kalkmayacaksın hiç dedi.Aynen dediğini yaptım 3 gün sonra yeniden doktora gittik eşimle yine 25 mm di.Tabi yatmaya devam edecektim erken doğum riskim vardı ve bebeğim çok küçüktü henüz.Ama ertesi gün kanamam oldu sabah erkenden doktorumu aradım acil gel yatışını yapıcaz dedi.Hemen apar topar eşimle küçük bir çanta hazırlayıp hastanenin yolunu tuttuk.Rahim ölçümü yapıldı 21mm e düşmüş sadece 1 günde ve sürekli yatmıştım halbuki.
Her neyse 30 haftalıkken yatışım yapıldı.2 doz 24 saat arayla Ciğer geliştirici iğne vuruldu , erken doğumu engellemek için ayrı bir iğne yaptılar ve 3 tane 1 lt lik serum yedim.Tabi kendi ilaçlarımı da saatinde veriyorlardı hep.Sonra taburcu oldum doktorum 3 gün sonra kontrole yeniden çağırdı ve normalde 20-25 gr kilo alan bebeğim 370 gr almıştı havalara uçtuk eşimle.İğneler ilaçlar serumlar kilo aldırmıştı ya da şişirmişti yavrumu ama biz kilo alımı oldu diye mutluluktan uçtuk resmen.
Eve geldik eşim sağolsun süt, nesquik ,ceviz ,badem ,fındık ,muz ,bir sürü harici meyve,keçi boynuzu pekmezi yumurta ne bulduysa almış gelmiş her gün düzenli yemek yedim saati saatine.Bir sonraki randevuma gittim ve yine 24 gr kilo almıştı yavrum.Bir sıkıntı vardı ama anlamıyorduk yediklerim bebeğimi beslemiyordu.Doktor herşeyin normal olduğunu söylüyordu her sorduğumda.
Neyse 10 gün sonra yani cuma günü 33.haftanda yeniden gel dedi doktorum.Bnm güzel yavrum en başından bu yana çok hareketli bir bebekti 2 özel hastaneye gidiyordum 1 de devlete.Kanamam olunca en başlarda tek doktora bağlı kalmak istemedim korktum bişey olur diye bir de ilk hamileliğim.Birazda pimpirikliyim.
Neyse en son doktor randevum salı günüydü herşey normaldi cuma günü bebeğim kıpır kıpırdı yine hatta akşam hıçkırıyordu üst üste, eşim kulağını karnıma dayamış yavrumun hıçkırıklarını dinliyordu.Ctesi günü hareketlerini hiç hissetmedim.Zaten ciğer geliştirici iğneden sonra hareketlerinde bir azalma olmuştu, sert tekmeleri daha da naif bir hal almıştı.Bende geceleri çok derin uyuyordum aklıma kötü bişey getirmedim gece ben uyurken tekmelemiştir duymamışımdır dedim.Çünkü daha önceden de böyle bir şey yaşamıştım.Pazar günü hareket etti mi etmedi mi muallakta kaldım, bağırsaklarım mı damar mı atıyor bebek mi çözemedim.Dediğim gibi bebeğimin tekmeleri öyle hafifti ki anlayamadım.Ptesi erkenden doktorumu aradım.Cuma randevum var ama böyle böyle diye anlattım.Cumayı bekliyim mi hemen geleyim mi dedim gel dedi.Apar topar yine gittik hastaneye.İçeri aldı beni ultrason cihazı ile bakıyor ve pek iyi şeyler söylemicem dedi.Bende kilo alamadı hala ve erkenden bebeği alacak diye düşündüm en kötüsü olarak.Aklıma bebeğimi kaybettiğim düşüncesini asla getirmedim ya da getirmek istemedim.
Bebeğimin kalbinin atmadığını söyledi o an zaten dünya başıma yıkıldı.32+3tüm ve artık gün sayıyordum yavruma kavuşmak için.
Herşeyi hazırdı.Kıyafetlerini ütüleyip dolaba kaldırmıştım, beşiği hazırdı, erken doğum olur diye hastane için çantası hazırdı.Banyo için küveti sabunları şampuanları 😭
Doktorum yatışımı yapıp normal doğumla bebeği alacağını söyledi.Öyle bir an ki doktor karşımda konuşuyor ama ben algılayamıyorum zaten ağlamaktan helak oldum eşim kapıda beni bekliyor ona nasıl söylicem.7 nisan için yatışımı yazdı doktorum.Bugün yat dinlen yarın sabah 8de hastanede ol dedi.Odadan çıktım ağlıyorum eşim noldu diye soruyor , o da bebek yine kilo almadı bnmde sinirim bozuldu diye düşünmüş.Ne diyeceğimi bilemedim sadece artık bebek yok diyebildim ilk etapta.Sonra kalbinin atmadığını söyledim.Eve geldik ama ne o yol bitti ne zaman aktı gitti.Adeta zaman durdu bir noktada sabitlendi ve geçmek bilmiyor.Eve geldik eşim bir ağlamaya başladı 6 yıldır tanıyorum ilk defa böyle gördüm onu.Çok istedik oğlumuzu çok hayaller kurduk onunla ilgili.Herşey yarım kaldı bir anda.O gece yavrumla aynı bedende son gecemizdi.Tarifi yok bu hissin , acının.
7 Nisan 2020 Ve o gün kandildi.Rabbim dayanma gücü ver diye dualarla yola çıktık..Annem kayınvaliden eşim ve ben erkenden hastane yolunu tuttuk yatışım yapıldı.
Hemen suni sancı verdiler.Ardından besleyici bir serum .Saat 11 e kdr ilk serum bitti hafif sancılarım başlamıştı ve açılmam 4 cmdi.Doktorum 2.serumu takmalarını söyledi.2.suni sancıdan sonra sancılarım kat be kat arttı dakikalar geçtikçe dayanılmaz bir hal alıyordu.İlk başta yine iyi gibiydi arada sancılar 10-15 sn de olsa hafifliyordu ama son 1-1,5 saat kesintisiz sancı çektim.Öyle bir psikoloji ki.Normal doğum yapıyorsunuz onca sancı çekiyorsunuz ama doğacak yavrunuz cansız.Elinize bir bebek vermeyecekler, o bebek hiç ağlamayacak.
Sancılarım öyle arttı ki saat 14.00 ten sonra kendimi parçalayacak derecedeydim.Doktorum 14-14.30 arası doğum yapacağımı söyledi.Bebeğin başını hissettim ve o an çığlığı bastım.Oda bir anda doldu.Hemşireler ebeler.Doktorumda başka bir doğumdaymış.Ama Allah tan aynı kattaydık.Benim bir gözümde eşimde bembeyaz oldu evlat acımız var zaten bir de bana bişey olacak diye korkmuş.Doğumum odadayken başladı , doktorum koşa koşa geldi doğumu burda yapıcaz ıkın dedi.2-3 ıkınmadı geldi zaten yavrum.Boynuna 2 kere sıkıca kordon dolanmış 😔 Bebeğimi aldılar götürdüler.Sessizce doğdu ve sessizce uzaklaştı gitti yanımdan.Ne hayallerle büyütmüştüm halbuki içimde.Mayıs annesi olacaktım 😔
Herşey bir anda bitti.
Ben bakmak istemedim rüyalarıma girer kötü olurum hiç toparlanamam diye.Doktor eşime bakmasını söylemiş çok güzel bir bebek demiş.Eşim zaten bakmak istiyordu.Gerçekten de çok güzelmiş yavrum.Hafif morarmış kordon boynuma dolandığı için.
Beni de doğumhaneye aldılar plesantayı almak ve ultrasonla bakmak için.Dikişsiz kesisiz doğum yaptım.Başka katta başka bir odaya aldılar beni.Doktorum öyle iyi bir kadın ki.Eşimle baya konuşmuşlar odasında nasıl bir yol izlememiz gerektiğini anlatmış.Bir yandan da ağlamaya başlamış dayanamayıp.Bizim nasıl uğraştığımızı biliyor çünkü ayda 9-10 kere gittiğimiz oldu doktora.
Neyse akşamına da taburcu oldum zaten.Eve geldik annem ve teyzem bebeğimin evdeki bütün eşyalarını kaldırmışlar ben gördükçe üzülmiyim diye.Odası bomboştu.Allah kimseye yaşatmasın böyle bişey.
Ertesi günde eşim babamla gitti cenaze işlerini hallettiler.Minicik mezarı var güzel yavrumun.
Rabbim kimseye evlat acısı yaşatmasın.İçindeki acı külleneceğine gün geçtikçe daha da alevleniyor sanki.
Biraz uzun oldu hakkınızı helal edin.
Demem o ki bebeğinizin hareketlerinde azalma olduğu an doktora koşun.Burda çoğu anne post açıp yazıyor soruyor.Kimse burada doktor değil , evlatlarımız öyle kıymetli ki.Geri dönüşü olmayan bişeyle karşı karşıya kalınca daha da iyi anlıyor insan.😔
Yavruma da bir fatiha okuyun teyzeleri.Adı Yusuf Efe.
Şimdiden Allah razı olsun.
Rabbim evlatlarınızı sizlere bağışlasın 🤲🏻