eed21 Doğum işi kişiden kişiye tamamen kişinin acı eşiğine göre değişiyor bence.Ben sezeryan sonrası vajinal doğum yaptım ve mümkün olduğunca dikişsiz doğum yapmak için gayret ettim.Perine masajı,yürüyüş,squat,hint yağı içtim,sıcak suya oturdum vs ne gerekiyorsa sancım başlasın diye elimden geldiğince gayret ettim ve çok şükür ben sancılarımı çok az hissettim ablam yanıma geldi senin ki sancıysa bizimki neymiş dedi gülerek konuşarak gittim doğumhaneye ve toplam hastaneye yatış süreci vs 2 saatte doğurdum.Ama psikolojik olarak kendimi çok hazırladım yapabilirim gayet kolay olacak vs diye odakladım zihnimi sancı sırasında ayetler okudum sürekli tamda istediğim ve hayal ettiğim gibi oldu .Bunu hep söylüyorum normal doğumun gözünü seveyim dedim çok rahatlıktı benim için.Sezaryenden sonra da ben tektim evde yardımcı olacak kimsem yoktu ne çektiğimi bir ben bilirim bir Allah başımı yastığa koymadan oturarak uyudum biri elinden tutup desteklemeden tek başına kalkamıyorsun çünkü ilk günler yanına yardımcın varsa o da zor değil elbette normal doğumda sancı anında zorluk çekiyorsun sezeryanda ise sonradan biraz zorluk oluyor.İkisinide deneyimlemiş biri olarak normal doğum diyorum her zaman.Nasip olur mu bilmem ama bunuda normal doğurmak istiyorum.