Bebeginizi kaybetmeden önce nasıldınız, kaybettikten sonra nasıl oldunuz

06Pembemavi80 · 2025-09-20T06:21:55+00:00

Bu postum bebeğini kaybetmis ve vedalaşmak zorunda kalmış annelere. Hangi haftada olursa olsun ilk haftadan son haftaya . Kayıptan sonra nasıl devam ediyor...

arzukvl

06Pembemavi80

06Pembemavi80 bende yavrumu kaybettim 12 haftalık ken 6 gündür bebeğim benden ayrı yokluğunu alışamadım bende asla beklemezdim ben 32 yaşındaydım doktorlar erken menepoz dediler rabbim bana mucizesini gösterdi ama ben onun gittiğine alışamadım bir an olsun aklımdan çıkmıyor tek yapabildiğim şey ağlamak oda giden geri gelmiyor 🥹biz ise yalnızlığımızla acımızla boğuluyoruz rabbim güç versin kendime çocuğumu ahirimin meleği diye sadece öyle avutuyorum 🥹

Akdagece

Mavidunyamm yaa insallah bnsa ssglikli sekilde kucagma alrm

Mavidunyamm

Akdagece inşallah 🌸

Susudiyin

06Pembemavi80 7 mayısta 23 haftalık hızımı erken doğum yaparak kaybettim 😞 hamileliğimin 6. Haftasından itibaren bardaktan boşanırcasına bi kanamayla sürekli hastanelere yatışım yapıldı. Güzel kızım 23. Haftaya kadar benimle kalabildi. Ellerimle kızımı toprağa koymak yüreğimi canlı canlı sökmekle aynı acı derecesindeydi sanki. Hala toparlanmaya çalışıyorum. Aklımdan bi an olsun çıkmıyor 😔 biliyorum Rabbimin verdiğinde de aldığın da mutlaka vardır bi hayır ama bu acıyla yaşamak, bu acıya alışmak zorunda olmak çok zor. Rabbim isteyen, bekleyen herkese sağlıkla kolaylıkla kucağına almayı nasip etsin inşaAllah 🤲🏼 Rabbim bize de sabır versin. ♥️♥️♥️

cansuuusuu

Susudiyin başınız sağolsun çok üzüldüm Rabbim en kısa zamanda kucağınızı doldurur inşallah 🙏 Özel değilse neden o haftada kaybettiniz bebeğinizi detaylı usg yaptırmış mıydınız

06Pembemavi80

Susudiyin 25 haftalık koydum bende mezarına gidiyorum . Özlüyorum. Yokluk çok zor oluyor . Gönlünüze ferahlık versin rabbim. Tabiki zor . AnlasilamaMak daha zormuş onu gördüm ben. Unutmak bir nimet. Acini paylasabilmek bir nimet. Acilarimizdan almamız gerekenleri alıp devam edeceğiz. Her yeni gün eksiliyor. Güzel haberler alırsınız tekrar inşaallah. Nefesimizin yettiği yere kadar cabalamaya devam. Birde acı acıyı bastırıyor. Ben , benden daha ağır imtihanları olan anneler görünce kendi acimı kucumsuyor oluyorum. Beterinden korusun Allah m

Susudiyin

cansuuusuu herhangi patolojik bi problem yoktu. Sadece en başından beri çok kanamalıydı gebeliğim. Rabbim bu şekilde uygun gördü diyip ona sığınıyorum. Bi ara aklımı yitiriyorum sandım. Ama rabbimden gelene sonsuz hamd olsun

Haticearen

06Pembemavi80 8 haftalık ken kaybettim ve devlet hastanesinde canli bir şekilde kürtaj oldum çok zor zamanlar dı acısını hala hatırlıyorum çok şükür ki oğlum vardı 4 yasında onda teselli buldum vedalaşmam uzun sürdü biraz 5ay sonra tekrar hamile kaldım şimdi 31 haftalıgım Allah’ım kimseye yasatmasın

mardine474

Haticearen cok cok gecmıs olsun canım neden canlı yapıyorlar ya cogu kişiden bunu duyuyorum canlı canlı cok zor Allah yardım etsın

06Pembemavi80

Haticearen tekrar bebeğin olması a çok sevindim sağlıkla birbirnize kavusun. Açılarıniza merhem olsun . Yaşadığınız acı için çok üzüldüm. Bebegimizi kaybettigimiz yetmiyor gibi canımızın derdine düşüyoruz. İyi insanlarla karşılaşmak çok önemli hep öyle dua ederim. Kalbinizi ferah tutun az kalmış 🌼🌹

mardine474

06Pembemavi80 cok gecmıs olsun rabbım yerını doldursun kuzum😒 kac haftalıktı canım

Benım 13. hafta kalp durması. Tabı üzüldüm cok ama sonra rabbıme Tevekkül ettım rabbım dedım bana ahirete saysın bır meleğim oldu cennet kapısını acacak bize ınsallah sana Tevekkül edip rabbıme sıgındım alan sen veren sen dedım. Zaman zamn agladım gerı sardım sonra dur dedım kendı kendıme belkı saglıklı bır gebelık olmayacaktı belkı bu ımtıhan agır gelecektı bana Ben bilmem Rabbim bılır dedım Tevekkül ettım. Takdırı ilahi rabbımız bıze bizden daha merhametlidir. 😥

06Pembemavi80

mardine474 tevekkül diri tutuyor kalbimizi . 25 haftalıkti. Beyincik gelişmemiş , kalpte çok büyük delik vardı kirli temiz kan birbirine karışıyordu . Ameliyatlari kaldıramaz. Yasasa bile beyinden dolayı sağlığı iyi olmayacakti. Sonlandırmak durumunda kaldım. Sağlıklı bı bebek olmamasi başka bir durum . Görüyorum öyle içim aciyorki. Eğer dogsaydi bütün o açıları cekseydi gözümün önünde nasıl olurduk kim bilir. Rabbim tüm hasta çocuklara şifa versin. Eğer Rabbim isteseydi bunu bize doğumdan sonra gosterebilirdi. Herşeyin bir sebebi var öğrenmemiz gereken şeyler var. Buna şükür. Keşke dogsaydi demiyorum hiç. Ama yokluguna çok üzülüyorum. İlerleyen zamanlarda düşünmek istiyorum çünkü diğer iki çocuğumda bekliyordu çok üzülduler. Bize iyi geleceğine inanıyorum . Hakkımızda hayırlısı olsun. Ümitsizliğe düşme bunda da var bir hayır 🌼

Haticearen

mardine474 devlette anestezi olmazmış sözde büyük eziyet kaldığım şehirde özel yoktı acil olarak yaptılar ama çok büyük eziyet

Ervaa2534

06Pembemavi80 oğlumu kaybetmeden önce hayattan zevk alıyordum mutlu oluyordum bide ibadetlerimi yaparken hislerim oluyordu bebeğimi kaybetmeden önce çok dua ettim allahım ne olur onuda bende. Alma diye ama yavrum gidince çok boşluğa düştüm Rabbim affetsin inancımı bile istemsizce çok sorguladım neden Rabbim çok dedim ama sonra çok tövbe ettim Rabbim affetsin yani ne bileyim çok inanarak dua ettim kabul olmayınca sanki birden boşluğa düştüm asla eskisi gibi olamıyorum herşeyden korkuyorum herşeyi çok takıyorum kızım var onun herşeyini kafama takıyorum 1. Sınıfa gidiyor bi kez ödevimi yapmak istemiyorum dese hemen altında bişey arıyorum neden yapmak istemiyor normal değilmi bide tabi kaybetme korkusu çok var 3 kaybım olunca iyice psikolojik olarak çöktüm iki tanesi haftaları büyüktü 36 ve 22 haftalıklardı psikiyatri ye gittim ilaç aldım ama sadece 4 gün kullandım bildiğin bitkisel hayata girdim sanki ilacı içince sonra bıraktım

06Pembemavi80

Ervaa2534 olacak olanlar olması gerekenlerdir bu söz çok hoşuma gidiyor. Onu benden alma diye demedim hiç. İyileşsin de diyemedim. Çünkü mümkün değildi. Herşey alel açık ortadayken geriye pek bir seçenek yoktu. Kabullenmeye başlayınca biraz daha iyiye gidiyorsun. Neden sorusuna gelince imtihan bu. Sonuçta bebeklerimiz bize emanet verildi ve tekrar yerlerine ulaştı. Taşıdığımız can bile bizim değilken niye benden aldın nasıl deriz. İsyan hiç etmedim. Sorgulamalarimda çok haddini aşmadi. Zorunlu sonladirma oldu benim gebeliğim25 haftalık bebeğimle vedalastim çünkü oluru yoktu doğru olan buydu. Benim elimde seçenek vardı bunun yükü ağır geliyor bazen. Ama ölüm diye gerçek herzaman var biz unutuyoruz doğal olsun çok istedim kalbi kendi dursun diye çok dua ettim ama olmadı. Sende kendini suçlama elinde yapacak hicbirsey yoktu. Sana çok şey öğretmiştir oğlun. Çok şükür başka çocuğun da varmış. Onunla teselli olacaksın oda hayatını ilkkez yaşıyor . Çoğu zaman çocuklarım için çabalıyorum yapiyorum birşeyleri , istemesem bile. Olana ve olmayana şükür. Kalbine ferahlık diliyorum

mucizebebegimmm

06Pembemavi80 öncelikle başınız sağolsun.
Ben 10 haftalık bir düşük, 6-7 hafta arası ikinci düşük yaşadım.
34+4 te oğlumu kaybettim. Tüp bebekti oğlum. Öncesinde de tutmayan tüp bebek olmuştu. 2. Tüp bebekle olan oğlumu da doğumdan 2 saat sonra kaybettim.
Kendime gelemedim, toparlayamadım. Aylarım gitmişti. En son ben patlama yaşadım doğumdan 4-5 ay sonra eşimle boşanma aşamasına geldik. (Çok ağlayamam, çok içime atarım saçma şekilde) evde her şeyi kırmışım, kendimi yırtana kadar bağırmışım, babamlar 2 bina mesafesi çaprazda oturuyor sesim oraya gitmiş artık. Ben kendimi kaybetmişim bilmiyorum. Eşimin abisi ve yengesi gelip beni hastaneye götürmüşler, ben 2. serumdan sonra kendime gelmişim. Sabaha kadar oğlum diye ağlamışım annem söyledi. Ondan sonra eşim hemen çift görüşeceğimiz ve bireysel psikolog ayarladı, hemen görüşmeye başladık. Ve ben terapi almaya başladıktan bir süre sonra “keşke hemen terapi almaya başlasaymışım” dedim. Tekrar tüp bebeğe başladım, 19 gün önce 2. oğlumu çok şükür kucağıma aldım. Ama gebelik öncesi süreçte, tekrar tüp bebeğe başlama sürecinde vs her şeyimde psikoloğumuz yanımızdaydı. Hatta son tüp bebek doktorumuzu da psikolog bulmuştu. Bana çok yardımcı oldu psikoloğum, hala görüşüyoruz 2 yıl oldu.

06Pembemavi80

mucizebebegimmm başınız sağolsun, eş durumu sorun oluyor bende öyle hissettim başlarda uzaklaştım bir dönem iyi olamadık. Sonra toparladık iki çocuğumuz daha var çünkü. O raddelere gelmek nedir anlıyorum . Ben halen gözlerimi kapattigimda heryeri yakip yıkıp , tekrar gözlerimi açtığımda nasıl sakin kalabildigime inanamiyorum. İnanç ayakta tutuyor . Bizde kalıcı değiliz ki bebeklerimiz en güzel yerdeler şüphe yok. Terapi iyi gelmiş bende gitmek istiyorum farklı bir bakış açısı sunar diyerekten. Yonetemedigim şeyler oluyor

Sermec27

06Pembemavi80 3 bebek kaybettim ikisi 7 haftada kalbi durmuştu ilk oğlumda 38. Haftada kalbi durmuştu üstünden bu mart’ta 6 sene geçmişe olacak 6 sene önce neşeli cıvıl cıvıl herşeyden mutlu olan ben şu an ölü gibi bir insana dönüştüm 2 oğlum daha oldu çok şükür ama eski ben asla değilim Rabbim cennetinde kavuştursun inşallah 🤲

06Pembemavi80

Sermec27 bu acı fazlasıyla olgunlastiriyor insani ben bunu bilir bunu söylerim. Aynı şeyi bende yaşıyorum eğlence 0 , neşe yerine göre. Oda çocuklarım oldugu için. Bütün çabam onlara iyi bir hayat sunabilmek. Kendi huznumde yasımda onları boğmak istemiyorum. Kalabalık ortamlardan çok sıkılıyorum. İyice tenhalastim. Kaç yaşındasın. 28 yaşındayım ben ama hiç öyle hissetmiyorum. Rabbim daha ağır imtihanlardan gecirmesin. İçinde. Bulunduğumuz imtihanın mükâfatını versin 🕊️

melllna

Sermec27 ilk oğlunuzun neden kalbi durmuştu ? Sonrasında ne kadar süre sonra hamile kaldınız

Sermec27

06Pembemavi80 34 yaşındayım ama kendimi 70 gibi hissediyorum kayınbabam 80 yaşında ama benden daha neşeli ne bileyim Rabbim ahirette mükafatını verir inşallah 🤲

Dmlirmak

06Pembemavi80 parçalarını görmek onun üzerine çişimi yapmak zorunda kalmak kadar iğrenç bir durum yokmuş çok zordu her parçasını gördüğümde acım tazelendi çok ağladım üzüldüm ama takdiri ilahi dedim tutunacak olan bebek her türlü tutunuyormus artık kanamam bittiğinde kabullenmistim görmemek biraz daha alışmama yardımcı oldu. Evet zor birşey belki daha çok buyuseydi hareketlerini hissetseydim hissettiklerim ağır olabilirdi. İki ay sonra tekrar hamile kaldım haberim yoktu hamile olduğumdan camlara çıktım cam sildim, ağır kaldırdım deli gibi temizlik yaptım hamileymisim bilmiyordum. Ona rağmen tutunmuş yavrum 30 haftalığız şimdi. Allah herkese sağlıklı hayırlı gebelik nasip etsin. Hala unutmadim ama uzulmuyorum da alıştım 🥲

Dmlirmak

Dmlirmak Rabbim size de sabırlar versin inşallah geçecek inanın Allah sabrını bir şekilde veriyor evlat acısı tarifsiz kimse yaşamasın inşallah 🤲❤️

06Pembemavi80

Dmlirmak evet bak buda senin payına düşen imtihan. Hareketlerini hissetmek çok daha ağırdı. Ve hissederken konuşup ayrılacağını anlatmak çok zordu. Son ana kadar hep hareketliydi 25 haftalık. Ama olmadı . Doğal ölüm olsa daha kolay kabullenirdim gibi geliyor hep. Böylesi çok ağır ama benimde böyle görmem gerekiyormuş demekki diyorum. Kendine çok dikkat et , sağlıkla birbirnize kavuşun, güzel günler sizinle olsun 🫂

mardine474

06Pembemavi80 cok güzel anlattın tabı İnsanız en önemlisi bir anneyız ne yapabılırız Baska Tevekkül etmek en önemlisi. Bende cok zor durumlarda gctım babamı kaybettim ardında bebegımı rabbım sınıyor ama en cok babam aklıma gelıyor darmadağın oluyorum kaldıramıyorum yerı gelıyor. Hayatımız tümüyle degıstı artık gıdecek ne anne ne baba var o ev boş 😥 kalbimde derin bir yara. Eskiden eşime derdım kalk benı babam gile götür sımdı oda yok artık😥

Haticearen

06Pembemavi80 Allah razı olsun isteyen dileyen herkese nasip etsin Rabbim anneliği zor bir süreçti Rabbim kimseye yaşatmasın inşaallah

« Önceki Sayfa Sonraki Sayfa »