Cnsnsns aslında sabırsızlığımın sebebi 2.çocuk fikrinin bende hiç olmamasıydı. Ben o defteri çoktan kapatmışken hastaneden imha için aranınca kıyamadım. Eşim zaten sürekli bi kardeşi olsun istiyodu, genelde tartışıyoduk bu konuda. 2 ocakta hastaneden arandık tam kandil günüydü tesadüfen ikimiz de izinliydik, birlikte hastaneye gittik ya imha ya transfer ya uzatma dendi. Uzatmayı asla düşünmüyorum çünkü zaten 36 oldu yaşım. O kadar kararsız kaldım ki süre istedim baya baya düşündüm derken transfere karar verdim. Adetin 2.günü gelin dendi ama 2 ocaktan 18 ocaka kadar o 16 gün sürekli bi istiyorum bi yok yaa ben istemiyorum modundaydım. Nolur bana kızmayın Rabbim hiç olmayana nasip etsin, ilk oğlumda çok yıprandım, çok yorucu ve stresliydi. 33 aydan sonra anca rahatlayabildim dedim, öncesinde mümkün değil 2.çocuk fikrine yanaşmadım ama imha denince kıyamadım ve tekrar tedaviye başladım ve çok gariptir ki transfer günü bile hala acaba diyodum 🙄 ama artık kondu ve Rabbim gerçekten hayırlıysa hem bu dünyada hem ahirette bize bolluk bereket getirecek hayırlı sağlıklı vicdanlı merhametli evlat verecekse nasip etsin diyorum. Kusura bakmayın çok uzun oldu 🙈 ama niye bu kadar aceleci davrandığımı açıklamak istedim. İlkinde de 12.gün denmişti, 10.gün idrarda öğrenmiştim. Kan için 12yi beklemiştim ama şimdi bekleyemiyorum, olmazsa da hayal kırıklığı yaşarım, bi an bi üzülürüm ama Allahım oğluma hayırlı sağlıklı ömür versin, nasibim tek çocukmuş der yoluma devam ederim 🙏🥰