GozdeKB ne yazacağımı bilemedim bende aynı yoldan ilk gebeligimde geçtim.. 11. Haftanın sonuna doğru cinsiyet gorurmuyum diye gittiğim kontrolden doktorun beyninde problem var demesiyle döndüm. Sonraki kontrollerde saydığınız bütün anomaliler bana da söylendi. Ben bebeğimle vedalastim çok zordu bu psikolojiyi hala atlatamiyorum. Sağlıklı bir bebegim oldu çok şükür sizin dusundugunuz aynı korkular ya ona birşey olursa çünkü ben günah işledim diye düşünmekten kendimi alikoyamiyorum. Yerli yersiz çok üstüne dusuyorum bu yüzden. Bana doğurmayi tercih edersen kucagina alacağını dusunme senden çıkar çıkmaz kalp ameliyatına alinabilir ya da yoğun bakıma dediler. İzlenecek yol son kontrol ve doğumdan sonraki bulgulara göre olur dendi. O zaman anne değildim ve hareket hissetmiyordum tabi bahane değil. Şimdi size sağlıklı bir evlat arkasına gelen bu imtihan size birşey olsa sağlıklı evladinda bakimindan yükümlü olması gerekecek bir sorumluluk o kadar zor bir durum ki.. gördüğüm engelli insanlara Allah yardımcı olsun safi ismiyle şifa versin derdim ama hiç ailelerini düşünmezdim. Bu olayla aileleri düşünme farkındalığım oldu. Çok zor bir süreç yaşadım etkilerini hala yaşıyorum. Kaç çocuğun var diyenlere +1 ile cevap veriyorum istemeden. Rabbim beni ve benim gibi bu kararı veren herkesi affetsin inşallah yaşamayan bilemez kimse de yaşamasin bilmesin 😓