Pembesarelle2 
yazı biraz uzun olacak. Gebe kalamayanlara da moral olmasını dilerim 🌸
Geçen yıl eylülden beri istiyorduk bir evladımızın olmasını. Çok doktor gezdik. Hiçbiri de sende pcos var demedi. En sonunda bir doktora gittik ve bende pcos olduğunu söyledi. Buna yönelik tedavilere başladık. İlk klomen kullandığım ay kimyasal gebelik geçirmiştim o beni çok sarsmıştı. Sonra tüplerimin kapalı olduğunu öğrendim. İki tane aşılama yaptırdım fakat hiçbiri tutmadı. Ben çok büyük öğretmen kadrosunun olduğu bir okulda çalışıyorum. Okulun yarısından fazlası kadın ve patır patir hamile kalıyorlardı. Ben hep onlar için seviniyordum fakat kendim için de çok üzülüyordum. İkinci aşılama tutmayınca doktorun odasında neden olmuyor diye ağladım. O gün bana ilk defa tüp bebek önerdi. Sonra salmaya karar verdim aynı zamanda bütçe planlamaları ve doktor arayışına girmiştik eşimle. Ve en önemlisi çocuk için cinsel birliktelik kurmamaya karar vermiştik. Ovülasyon testlerini filan hep bırakmıştım. O ay kendimi hem öğrencilerime, hem kendimi geliştirmeye, hem de dikiş öğrenmeye vermiştim. O kadar umutsuzdum ki her ay sele kaldırmayan ben damacana kaldırmıştım😅 Eşim bana adetimin geciktiği gün senin yüzün gözün şişmiş dedi. Gülerek acaba hamile miyim gel test alalım dedim. Tabi bana saçmalama suratını yapmıştı 😅 akşamına içime bir his geldi evde hiç gebelik testi yoktu bir tane ovülasyon testi vardı yapayım dedim. Bir baktım iki çizgi. Normalde öyle olmazdı hiç. Eşime dedim bak dalgasına yaptım ama sen git gebelik testi al da gel. Istemeye istemeye gönderdim adamı nöbetçi eczaneye. Bir baktım iki çizgi. Tabi kimyasal geçtiği için başımdan yine öyledir dedim tam sevinemedik. Sonra test vermeye gittim. Gün boyu test çıkmadı. En sonunda doktoruma girdim gel ben senin rahim kalınlığından anlarım dedi. Bi baktım hamileyim 🥹 beta değerim de 1000i geçmiş bile. Şuan 20 haftalık erkek bir bebişim var. Allah bana çok önemli bir ders vermişti. Artık eski ben değilim o günden sonra. Uzun olduğu için üzgünüm 🥹
