Okurken kendimi gördüm resmen kızım bir buçuk yaşındaydı memlekete aileme gelmiştim tatile eşimde işinden dolayı gelemedi ve eşim kalp krizi geçirip yolun ortasında düşüp vefat etmiş daha 3 yıllık evliyiz ve bana haberi geldi nasıl uçağa binip gitmişiz oraları hatırlamıyorum bile gittiğimde bana haatanede olduğunu ve durumunun kötü olduğunu söylediler köydeki evimize götürdüler beni tahmin edebiliyorum ama hiç inanamıyorum öldüğüne cenazesine gittim kocamin sarılıp öptüm biz gibiydi uyandirmaya çalıştım uyanmadı hiç bı şekilde o kadar aciki bütün kemiklerin kırılmış dünyan yıkılmış yapayalnız kalmışsın etrafindakilerin hiç önemi yok sadece o an gözün eşini arıyor kokusu var kendisi yok bu cokkk acı birseydi yazınca bile ağlıyorum aslaa unutamayacağım bı acı bu ve ben kızımı kendi başıma büyüttüm şuan 12 yaşında ve 5 yıldır ikinci evliligimi yaptım şuan 27 haftalık hamileyim Rabb’im sabrını veriyor cnm gün geçtikçe acısı hafifliyo emin olabilirsin evet unutulmaz aslaa ama alışıyorsun yokluğuna 😞 Rabb’im sabırlar versin inşallah yolun çok uzun