38+1 de kızımla tanıştık kendisi şimdi başka hastanede olsa bile iyi olduğunu bilmek beni mutlu ediyor…buraya daha önce yazmıştım doğum belirtilerimi 31 Ocak’ta sancılarım vardı ve kanamam vardı hastaneye gittim lekelenme için ama bir de ne öğreneyim 1cm açıklık var doktor evde açabiliyorsan açmaya dene eve gittim sancılarım var ama suyum yok böyle tutunca acıtan tatlı sancılardı. Eve gittim uyumaya çalıştım sabah olunca kalktım ve plates topunda zıplayıp yürüyüş yaptım. Birazda kurbağa yürüyüşü yaptım sancılarımı not ettim 20 dakika da bir geliyordu ve artık şiddeti artıyordu saat 20.00 da hastaneye gittim 3 cm açıklık beklerken 8 cm açıklık varmış beni yatırdılar hemen sancılarım artık dayanılır gibi değil yalan söylemeye yok iki kere bağırıp pes ettim yapamam dedim 😂 sancılar zor doğum kolaymış aslında… Doktorum bebeğin saçlarına dokundum hissediyorum dedi ve bana nasıl ıkıncağımı öğretti… Ve sadece şunu söyledi canın acıyor biliyorum ama ben ne kadar doktor da olsam bu senin vücudun kendini kurtarmak senin elinde dedi ve oradan ayrılıp diğer hastaya geçti yavaş yavaş sancılarım arttı tüy nefesi ile sakinleşmeye çalıştım
Ve yavaş yavaş geldiğini hissettim sancım geldiği anda çenemi göğsüme dayayıp nefes alıp var gücümle ittirdim sancım geçene kadar ittirdim ve inanmayacaksınız belki ama o sıra içinde ıkındığınız için sancıyı hissetmiyorsun.. Sancım geçince nefes alıp gözlerimi kapadım bu yavaş ıkınmalar geride olan bebeğimi vajina ağzına yakınlaştırdı doktorum içeri gelince doğum başlamış bize ihtiyacın yokmuş kız dedi 😂 ebeler hemşireler, doktor, temizlik çalışanları aferin dedikçe gaza geldim dleoeksksks hadi ve ilk ıkınmamda başını hissettim doktorum tuttu sonra ikinci ıkınmamda bebek pat çıkı verdi kuş gibi hafifledim ama çok titredim sonra bebeğimi göğsüme yatırdı kızım sesimi duyunca ağlamayı bıraktı sadece zor olan tek şey dikişlerdi daha uyuşmamıştı ve hepsini hissettim sadece orda doktorumu gerdim ve azarladı beni bebeğim yüzünden kesiğim çok oldu ama olsun kızımı kucağıma aldım ve maceramız bitti