merhaba canım kızlar. öncelikle uzun olacağını belirtmek isterim baştan sona ayrıntılarıyla her şeyi anlatacağım. hastaneyle ilgilenmeyenler de sancı, doğum öncesi, doğum, doğum sonrası için okumaya devam etsinler hepsine yer vereceğim burada.
27 ekim cuma günü gece 4 civarı sancılarla uyandım fakat bebek çok hareketli ve toplandığı için olduğunu düşünerek 5e kadar uyumaya çalıştım. geçmeyince kalkıp evde yürüdüm, yine geçmeyince duşa gireyim dedim. duşta on dakika kadar kaldım sıcak su iyi gelmişti ve sancı yoktu. tam çıkarken kapıda birden sancım geldi o an dedim ben doğuruyorum. ilk gebeliğim hiç tecrübem yok ama anlamıştım sancınız geldiğinde siz de anlayacaksınız, gelir de ayırt edemezsem diye korkmayın. duştan çıkmadan tekrar girdim güzelce yıkandım biraz oyalanmak adına tüylerimi aldım bakımlarımı yaptım çıktım. saat altı buçuğa geliyordu bu sırada. eşim uyandı doğuruyorum dedim yok canım dedi inanmadı önce 😂 daha bir şey diyemeden sancım geldi iki büklüm oldum. görünce hemen ayaklandı giyin gidiyoruz dedi panik olma iyiyim arada bir sancı geliyor sadece deyip sakinleştirmeye çalıştım araba kullanacaktı çünkü ve yolumuz bir saat kadar vardı. duşa girmesini istedim o sırada ben de giyindim atıştırmalık bir şeyler hazırlamaya çalıştım biraz yedik. sonra bebeğimizin pusetini de alıp çıktık dışarı. arabada sancı birden geldiğinde çok tepki vermemek için derin nefesler aldım eşimin elini sıktım böylelikle o da panik olmadan sağ salim hastaneye ulaştık. sekiz buçuk gibi kadın doğum acilden giriş yaptım muayeneye aldılar. doktor önce ultrasonla, sonra alttan baktı. iki parmakla bakarken -burada gerçekten abartmıyorum- parmakları girmedi çok darsın dedi sokmaya çalışırken baya zorladı beni, jel olmasaydı napardım o an bilmiyorum. açıklığın 3-4 cm nstne de bakıp seni yatıralım dedi. bu arada eşim giremedi yanıma maalesef, almadılar onu acile. nstye alındım yaklaşık bir saat sürdü gelip gidip kontrol ettiler bittiğinde kalkıp tekrar doktorun yanına gittim. kasılmaların çok güzel hadi yatırıyoruz akşama doğurursun böyle giderse dedi. sandalyeye oturttular beni ve doğumhaneye çıkardılar. odama geçmeden önce muayene odasında kıyafetlerimi çıkarıp önlük giymemi istediler. daha sonra nöbetçi doktor bebeğime ultrasonla baktı alttan muayene etti. o da aynı şekilde çok dar olduğumu ama panik yapmamamı doğru ıkınmayla en az acıyla atlatacağımı hep destek olacağını söyledi. açılmam da 4-5 cm olmuş bu sırada. odaya alındım ebem ve hemşireler geldi. hepsiyle tanıştık beni yatırıp nstye bağladılar acil girişindeki muayenede açılan damar yolundan serum taktılar kan aldılar tansiyon ölçtüler. sancılarım gittikçe arttığı için yattığım yerde hareketsiz kalmam çok zorlaşmıştı ama nst için de beklemek zorundaydım. kalkıp yürümek istiyordum nefesim kesiliyordu her sancı geldiğinde. eziyet gibi geçen yarım saatin ardından nstyi çıkardılar ayağa kalktım. sancı geldiğinde çömeldim kalktım geniş adım yürümeye çalıştım. ebem duşa girmek ister misin dedi ve duşa soktu beni. sıcak suyla güzelce yıkadı duş köpüğü sıktı belime sırtıma masaj yaptı. bu sırada eşim annemi evinden alıp getirmişti. babam ve kardeşim de gelmişti fakat kardeşimi yaşı tutmadığı için almadılar babam da fazlalık olmak istemediği için gelmemiş odaya. havluya sarınıp duştan çıktığımda eşim ve annem odadaydı valizimi açıp bebeğimin kıyafetlerini hemşireye verdiler. eşim gelip masaj yaptı sarıldı onun desteği o an bana çok iyi gelmişti odaya aldıklarına çok sevinmiştim. bu sırada sancılarım gittikçe artıyordu beni kurulayıp tekrar önlüğü giydirdiler ve tekrar nstye aldılar. doktor gelip açıklık baktı 6 cm hızlı ilerliyor bugün doğurur dedi. muayene sırasında odada kim varsa dışarı alıyorlar bu arada. muayene bitimi tekrar geliyorlar. nstde uzun süre kaldım bebeğin kalp atışlarını dinlemeleri gerekiyormuş ve çıkaramazlarmış ama ben çok çok zorlanıyordum otururken sancılandığımda. yine de sabredip hareketsiz kalmaya çalıştım bir an önce bitsin istiyordum. bu kez de hemşireler gelip bana masaj yaptı elimi tuttu teselli etmeye çalıştılar çok tatlı üç kızdı üçü de ayrı ayrı çok destek oldular. su istedim bulup getirdiler hemen. odaya girip çıkanlar arttı doktorlar sürekli açılma baktılar. doğumhaneye çıktığımda saat 10u geçiyordu 4-5 cm açılmam vardı, 12 gibi 7-8 cm deyip çıktılar birkaç dakika sonra alelacele birsürü kişi geldi. yatağımın alt kısmını çıkarıp sağ ve sola iki ayak taktılar çatala aldılar hemen beni. o kadar ani olmuştu ki noluyor doğuruyor muyum gibi şeyler sormuştum. doktor evet hadi tam açıklık var sancın geldiğinde ıkın dedi. nefes kontrolümü maalesef yapamadım bebeğim de çok hızlı geldiği için yırtılmam çok oldu. beş ıkınma denemesinden sonra başaramayacağıma inandım istemiyorum diye sayıklamaya başladım doktorum bebeğinin kalp atışları yavaşlıyor son kez derin nefes al saçlarını görüyorum söz bu kez çıkarıcam gibi şeyler söyleyerek beni sakinleştirmeye çalıştı ebem de yanımda aynı şeyleri söyleyip teselli ediyordu. kalp atışlarının yavaşladığını duyduğumda son kez besmele çekip derin bi nefes alarak var gücümle ıkındım. iki kadın -sanırım hemşire- dirsekleriyle karnıma bastırdılar bu sırada. bebeğim yine gelmedi nefesim yeterli gelmemişti bırakmak zorunda kaldım. bu son ıkınmamda iki erkek hemşire gelip bastırdılar ben tekrar derin bi nefes alıp var gücümle ıkındım ve bebeğim doğmuştu. zorlu geçen 10-15 dakikanın ardından bebeğimi gördüm. o sırada plasentayı da tek ıkınmayla doğurdum ardından hemen bebeğimi silip göğsüme yatırdılar ten tene temas yapıldı ve emzirdim. gelelim asıl mevzuya.. dikişler.. 12:40 gibi dikişlerim atılmaya başladı ve bittiğinde saat 15e geliyordu. iç dış çok dikiş atıldı ve o kısım maalesef acılıydı. iç tarafı hissetmedim fakat dışa atılan dikişleri hissettim. dikişler de bittiğinde yataktan kalktım biraz yürüyüp koltuğa oturdum ve bebeğimi emzirmeye devam ettim. eşim ve annem tekrar odaya geldi. ebem bi görevli çağırdı sandalyeyle beni odama taşıması için. odam iki kişilikti ama ben gittiğimde yatak boştu ve ertesi gün çıkana kadar da boş kaldı biraz şans işi bu. annem refakatçimdi eşim odada yanımda istediği kadar kaldı babam ve kardeşim de geldi onlar da aynı şekilde istedikleri zaman çıktılar kimse gidin demedi. o gün sanırım iki saatte bir kan almaya geldiler ve sürekli tansiyonumu ölçtüler. emzirme eğitimi de verdiler ayrıca. yemekleri durumunuza göre getiriyorlar bana o gün ve ertesi sadece çorba yoğurt patates püresi muhallebi kraker ve su getirdiler dikişlerimden dolayı bağırsaklarımın yumuşak olması gerekiyordu. onca dikişe ağrıya rağmen tuvalete yalnız başıma gidebildim desteksiz kalkabildim bebeğimle ilgilendim. o gece hiç uyumadı sabaha kadar kucağımda gezdirdim uzandım oturdum her şey çok güzeldi fakat üç günün ardından dikişlerim iyiden iyiye ağrımaya başladı dayanılmayacak dereceye geliyordu artık. ilaç vermiyorlar sadece parolla idare ettim böyle birkaç gün. bugün sekizinci günümüz ağrılarım çok şükür azaldı fakat hâlâ oturmakta güçlük çekiyorum hatta oturamıyorum da denebilir. ayakta ve uzanırken ağrı hissetmiyorum. bana göre kolay bi doğumdu sonrası yorucuydu fakat bebeğiniz kucağınızdayken yanınızda uyuyorken gözünüz hiçbir şeyi görmüyor ağrıları acıları unutuyorsunuz. rabbim herkesin sağlıkla kavuşmasını nasip etsin bi avazda kurtarsın hayırlısıyla zamanında gelsin yavrularınız. merak ettikleriniz olursa yine tek tek cevaplarım benim aklıma gelenler bunlar ❤️