yyagmurrsenn Onların söyledikleri tamamen terbiyesizlik. Bende şeyden çok nefret ediyorum. Evlat edinme sırasındalar ya da koruyucu ailelik. Sonra bir anda kadın hamile kalıyor. Ve kurulan cümle şu. “Gerek kalmadı evlat edinmeye.” Ya bu eşya mı, gıda mı ne? Sanki pazarda meyve seçiyorlar. Koruyucu ailelikte çocuğun geri döndürülme ihtimali olduğu için bebek istemiyorum. Aslında kendim bir tane daha doğursam da (nasipse) öyle mi başvursak tekrardan diye düşünüyorum. Sonra da diyorum. Allah bir tane nasip etti sonuçta . Onu tattım bir de kalbiyolojik olsun diyorum. Annem babam bile kızım bu devirde çocuk büyütmek zor. Artık geçim zor diyor. Babam bile koruyucu aile olun o zaman diyor. Ve onlarla bu konuları konuşabildiğim için o kadar şanslı hissediyorum ki kendimi. Hoş, karşı çıksalar da umurumda olmazdı. Bazen dünyadaki tüm çocuklara annelik yapabilirmişim gibi hissediyorum . Ahh anaçlık 🧡 Çocukken de mahallenin çocuklarına bakardım . Ama az önce dedim ya hepimiz insanız işte . Benim de kendimi yetersiz hissettiğim konu çabuk sinirleniyor oluşum. Ve tahammül azlığım . Ama bazen diyorum olsun bee 🙈 Hangimiz azar işitmedik ki diyorum. Ve bence çocukların buna da ihtiyacı var . Sınırları zorlamaya çalışmaları, ilgiyi üzerinde toplama çabaları falan hep bu yüzden bence 🥰 Benim oğlum kuruma gittiğimiz zaman 13 aylıktı . Şuan 19 olduk çok şükür. Hani benim istediğim aynı aylarda olan ikinci bir çocuktu . Zorlanırım ama ikiz gibi büyütürüm dedim. İkisini de emziririm süt kardeşler olur dedim. Ama gel gör ki 3 yaş şartı var. Yani ya 3 yaş büyük olması ya 3 yaş küçük olması gerekiyordu . O yüzden biraz askıya aldık gibi oldu . Ama bir gün mutlaka istiyorum nasipte varsa ve hakkımızda hayırlıysa 🥰🤲