Gzmbkr
Üzülme
Üzülüyorsan biri var ki
Cılız varlığını düştüğü çamurdan kurtarmak istiyor
Onun için dokunuyor kalbine
Kıymetini bil ki üzmeye değer görüyor seni
Hüzünlerin, kalbinin toğrağını allak bullak ediyorsa
Sen ekilmeye layık bir topraksın demektir
Kaygıların vuruşuyla tuz buz oluyorsa
Taş katılığında büyüttüğün güvenceler
Yarılan göğsüne umut fidanları dikiliyor demektir
Üzülme
Yüzün yerde geziyorsan
Ellerin boynuna sarıylıysa
İçini ısıtacak haberlerin mürekkebi damlıyor olmalı ömrünün defterine
Kar yağıyorsa güvendiğin dağlara
Yarının ovalarında rengarenk çiçeklerin olacak demektir
Hırçın fırtınalar sarsıyorsa sevinçlerinin zirvesini
Rüzgârlar dövüyorsa umudunun yamaçlarını
Bir yüce dağsın sen demek ki
Az bekle
Eteğinden serin pınaralar akmaya başlayacak demektir
Üzülme
Üzülüyorsan şımaramazsın
Kibrin kirli tuzağına düşemezsin
Kendini beğenmişliğin çamuruna dolaşmaz ayakların
Uzak geçersin isyanlı yollardan
Heveslerin ardı sıra düşüp isyan uçurumlarının başına sürüklenmezsin
Üzülme
Üzülüyorsan seni biri yakınlığına çağırıyor demek ki
Biri yakınlığına çağırıyor seni
Demek gözden çıkarmamış seni
Üzülme
Üzülüyorsan, bir kutlu teselli kapısının önünde bekletiliyorsun demektir
Gözlerini kaldır vefasız dünyanın eşiğinden
Gönlünün elinden çıkar sebeplerin boş avuntularını
Umudunu kes sahte doymalardan
Yüreğini küstür coşkulardan
Kapı açıldı açılıyor demektir