İlkinde kaynanam yanımdaydı normal doğumdu yardımcı oldu testler falan için bebeği götürüyorlar ya onlara o götürdü eşimle birlikte. Bi kaç kere kucağıma verdi ben uzanarak emzirmek zorunda kaldım hep dikişliydim oturamıyordum. Gece de bebek yanımda yattı hep. Birkaç kerede kanama çoktu diye belden aşağısına benm su tuttu yardımcı oldu yani. Üstümü falan kendim giydim daha çok bebeğe odaklıydı üstünü VS o değiştirdi. Ben giyinmeye kalktığımda bayıldım kanım çok düşüktü. Allahtan bebek falan yoktu elimde yani korkmuyor değilim. 2. Hamileliğim büyük ihtimalle tek olucam. Erkek izin vermezler verselerde kızım da var ona bişey derler belki kalmasın diye. Annem rahatsız zaten kesin ben bakamam hastanede der. Şehir dışında bide. Geleceğini sanmam bende çağırmam. Eşime diyorum Sen kızımıza ilgilen. Muhtaç etme kimseye bende kendim hakkından çıkmaya çalışıcam. Çünkü buna mecburum. 3 aylık gebeyim şimdiden kendimi motive ediyorum yapabilirim diye. Benim ki mecburi ama kaynanamla da görüşmüyoruz oda gelmez. Ablamlar zaten hepsi çoluk çocuk sahibi hiç gelmez. Bende kimseyi istemiyorum. Kendim üstesinden gelicem inşallah Rabbim kolaylığını verir inşallah. Eve geldikten sonra da 1nhafta oturup kalkmak zordu diğer şeyleri yapabilirim. Diye düşünüyorum. Ama senin yardım edicek minnet etmicek birisi varsa gelsin zararı olmaz tabi bilinçli biri olsun sana faydası olmazsa kalabalığa gerek yok. Bide kmsen yoksa eşin mecburen kalır gece kalmasa da gündüz bebeği kontrollere VS götürür sizle ilgilenir. Herkesin annesi kaynanası yok ki bazı şeyler mecburidir… Kimsen yoksa da üzülme kendini hazırla herşeye her ihtimale. Zor olucak ama başarırsın istersek yapamıyacağımız hiç bir şey yok.