Serifedayan oğlumdayken ilk defa bunu yaşadığımız için sesi duyar duymaz ağlamaya başlamıştım o kadar güçlü atıyordu ki bi fasülyenin nasıl bu kadar güçlü atan bi kalbi var diye şaşırmıştım 🥰 bu gebeliğimde de duyduğumda gözümden yaş süzüldü ama istemediğim bir gebelikti psikolojim çok farklıydı ondada yaşamak için bu denli atan kalbi nasıl istemezsin diye kendime kızmıştım utanmıştım evladımdan çok şükür Rabbim içime o derin duyguyu tekrar verdi kabullenmem zaman aldı ama iyiki diyorum şimdi 🙏🏻