Bugun 39+4 olduk. Vajinal dogum korkum hic olmadi aksine sezaryen olabilecegimi hic dusunmemistim. Herşey tamam fakat bebisim basini asla döndürmüyor kanala girmiyor bu yüzden ne bi sancı ne bi acilma yasamadim su ana kadar. Bugun doktorum sali bir daha gel muayeneye olmadi artık carsamba alalim dedi. Hayallerim yıkılmış gibiyim. Ellerime bileklik bile takamam bileklerim bagliymis hissiyati yasarim daralirim ameliyatta kollar baglaniyormuş. Eşimi mutlaka yanımda istiyordum eş alınmıyormuş. Dogumdan sonraki surecte egilme kalkma bebegimle ilgilenirken bile baska birinden destek almak 😔😔 (bu gune kadar kimseye muhtac olmadim bu düsünce beni yoruyor)Bebegim dogdugu anda onu karsilayacak gucum olacakmi ayik mi bayginmi olacagim bilmiyorum bile en cok bu koyuyor zaten guven vermek ten tene temasta olmak korkmasina engel olmak hayallerimin en guzel kismiydi.
Bi yandan diyorum neden kotumsersin saglikla gelsin benim gibi dusunup sezaryen olup sonuctan cok memnun olan varmi?