momy_95 ben 39+1 de doğum yaptım son hafta her an dua ediyordum bir an önce doğsun diye ağrılarım vardı çok ve uykusuzum artık ne oturabiliyordum ne yatabiliyordum.. doğumundan 2 gün önce yine eşimle yürüyüşe çıktık eve zorla döndüm eşime kızdım hatta beni ne çok yürüttüm diye. O akşam nişanın helmeye başladı ertesi günde sürdü. Bir aonrak günde gece normal doğumla doğurdum. Son 2 saate kadar da evde karşıladım sancılarımı çünkü acemilik daha değildir diyip duruyordum. Hastanede hala 1 cm açıklık ve düzensiz sancılar vardı ama ben inat ettim gitmedim eve. Doktorum da yatış verdi mecbur, 2 saat sonra doğum gerçekleşti birden çok hızlı ilerledi. Ama o ana kadar insan doğurmayacakmış gibi yaşıyor yaşadıklarını acının şokuyla. Rabbim en hayırlı şekilde kucağına almayı nasip etsin canım.. biraz uzun oldu ama böyle yazmazsam anlatamam diye düşündüm.