Minnosunannesiii Bende ilk gittiğimde çok üzüldüm her gün ağladım gidip gelmek çok yordu çok zordu hiç kimse anlamiyomus gibiydi beni eşimden bile uzaklasmistim o zamanlar herkes hamileydi boşanmayı düşündüm hatta bu laparoskopi olduktan sonra da eğer tüp bebekle de olmasaydı yine boşanmayı dusuncek derecedeydim eşim ölüm yok tedavisi var dedikçe yok işte olmayacak olmuyo boşa beni kurtulalım rahatlayim ikimzde diyo bagrinarak agliyodum ya ne kötü günlerdi anlayabiliyorum seni çok iyi insanların arkandan konusmasi sen gelince susması eve kapattım kendimi kimseyle görüşmüyodum hiç