TunarinAnnesi Merhaba 😊teşekkür ederim, ben de postu açtığım için ve yüzlerce umut dolu hikayenin bir araya gelmesine vesile olduğum için çok mutluyum. Fakat yazdıklarınıza çok üzüldüm çok çok geçmiş olsun ve Allah yardımcınız olsun şifa versin inşallah. Çok zorlu zamanlardan geçmişiniz fakat bence yaşınız henüz çok genç. Lütfen umudunuzu kaybetmeyin. Önce kendinizi, sonra eşinizi bu kadar hırpalamayın. Biraz başka şeylere yönelmek sevdiğiniz aktiviteleri yapmak, hobi bulmak size iyi gelebilir. Mesela ben boyama ve resim yapıyordum çok rahatlatıyordu. Kafam dağılıyordu o an başka şeye odağımı verince. Arkada da hafif bir müzikle güzel kokan bir mum sizi çok rahatlatır, birkaç saat bile olsa başka yerlere götürür belki. Spora başlamak da enerjinizi arttırabilir. Yavaş yavaş günde yirmi dakika ile başladım mesela ben yaptıkça ve değişimi gördükçe arttırdım. Ve şeker tüketimini sıfıra indirerek inanın çok daha sağlıklı hissediyorsunuz. Şeker resmen bağımlılık. Her yemekten sonra tatlı bişey yok mu şekerli bişey yok mu diye bağımlı gibi mutfak dolaplarını karıştırırdım. Yedikten sonra anlık gelen haz ve ardından uyuşukluk hissi. Buradaki yazıların hepsini okudum ve bizi hayallerimizden alıkoyan baş düşmanlarımız belli: fazla kilo, şeker ve psikolojik baskı. Diyetisyenin sizin boy, yaş ve metabolizmanıza bağlı olarak söylediği ideal kiloya inmek, şeker ve paketli gıdayı eve sokmamak ve gerekirse psikolojik yardım alarak kafayı tamamen boşaltıp kendi mutluluğunuza odaklanmak. Benim buradaki yüzlerce hikayeden çıkardığım bunlar oldu. Ben bilir kişi değilim amacım asla size akıl vermek değil. Sadece yazdıklarınıza çok üzüldüm. Elimden gelen bu oldu, umarım sizi kırmadım ya da üzmedim. Dualarımdasınız 🌸