Gulimo ben de belirtlerin hepsini hamileliğe yordum yani normal şeyler gibi gördüm çünkü hiçbir şey bilmiyordum hamilelikle ilgili, doktorlar da bebek sağlıklı diyorlardı ben de güveniyordum hep. Üniversite hastanesine gitmeniz daha iyi olur diye düşünüyorum devletin normal hastanelerinden daha çok araştırırlar. İyi bir doktora denk gelirsiniz inşallah, lupus bağışıklık testleri falan var onları da yapmalarını isteyin. Kürtaj oldum ama yarı kürtaj oldum çünkü suyum geldikten sonra 1 saat içinde falan bebeğim de kendiliğinden geldi eğer gelmeseydi tam kürtaj yapcaktı doktor. Başlarda ağrım oldu ağrı kesici içtim ama sonra ağrı kesiciye de alışmamak için zor durumda kalmadıkça içmek istemedim, kanamam 1 hafta sürdü sonrasında 1 hafta 10 gün civarı da lekelenme sürdü ama ağrım ilk bşr haftadan sonra pek olmamıştı. Sizi 2 hafta sonra kontrole çağırmışlardır o zamana kadar ağrınız geçmezse doktora söyleyin, doktor zaten parça kalıp kalmadığına bakmak için çağırıyor Allah korusun kaldıysa da tekrar ufak bir operasyonla alınır kalanlar. Biz dediğim gibi cuna günü doktora gittik güle oynaya çıkarken eşimi aynı hastaneden başka bölümden aradılar eşimden de başka bir hastalık için şüphelenildi çok şükür sonuç temiz çıktı ama yine de o dönem ne yaşadığımı anlatmam çok zor, bebeğimizi kaybettik buna çok üzüldük ama eşimin sağlıklı olmasına şükrettik Allah en azından eşimin acısını yaşatmadı diye diye ayakta kalmaya çalıştım yoksa yaşadığım benim için büyük bir şoktu. Bir de en az 2 ay kendime gelemedim aileme eşime belli etmemek için çok uğraştım ama her yalnız kaldığımda bağıra bağıra ağladığımı hatırlıyorum, sonra aniden tayinimiz çıktı memleketimize geldik sonra doktora gidip araştırma süreci başladı, ha şu da var doktorlar asla net bir şey söylemiyorlar, sebebini bilemeyiz diyorlar, otopsi yapılmadığı için emin olamıyorlar bazen de bazı şeylerin açıklaması olmaz diyorlar, o yüzden doktorlardan düşüğün sebebine ilişkin net bir şey söylemelerini beklemeyin. Benim için de eşim için de gerçekten çok zor günlerdi ama birbirimize destek olarak geçirebildik başka bir çaresi de yoktu. Zor oluyor biliyorum şimdi çok şükür tekrar hamileyim ama ne tedirginliği bitiyor ne endişesi bitiyor, hep ilk bebeğim aklıma geliyor, hamile olduğumu öğrenince bile sevinirsem ilk bebeğime haksızlık yaparım gibi hissetmiştim ama bazı şeyler elimizde değil maalesef. Acınızı yaşayın acınızı görmezden gelmeyin tabi alışmak zor ama insan gerçekten bununla yaşamayı da öğreniyor.