Bfduam “Damdan düşenin halinden damdan düşen anlar” derler :) ben o dönem bu şeylerin yalnız benim başıma geldiğini sanıyor ve kendimi cezalandırılıyormuşum gibi hissediyordum. Keşke o dönem benzer şeyleri yaşayan insanlarla bir araya gelme, sıkıntımı paylaşma imkanı bulabilseydim. Benzer şeyler yaşayan insanlarla duygu alışverişinde bulunmak, dayanışmak insanı çok rahatlatıyor. Ama insan çocuk sahibi olamamayı bir gurur meselesi haline getirdiği için kimse bilmesin istiyor ve kendini yalnızlaştırıyor ne yazık ki :(