Esa canim hayat maalesef beklentilerimizden farkli ilerliyor. Mutlulugun sirri beklentileri en aza indirgeyip hayati ve insanlari oldugu gibi kabul etmek. Hamilesin ve hassassin inan ki izmirdeyim ve bazen ben de bogulcak gibi hissediyorum bu biraz hormonal. Dogu gorevinde olan insanlar var forumda lojmandan disari cikamayan evlerinde bile korkuyla dikennuatunde yasayan. Kordonu begenmemek garip kaciyor biraz 🙂 mutlulugun sehirlerle ilgisi yok, bence bu hislerin tamamen annenle alakali. Onunla olan problemlerini cozersen her sey daha guzel olacak hayata daha guzel bakacaksin. Bunu annenle yapamiyorsan da kendi kendine halletmelisin. Yakinda sen de anne olacaksin. Cocugunla saglikli bir iliski icin once kendi yasadiklarini hazmetmelisin bence bir psikologa git yardimci olsun sana. Buyuk ihtimalle yasin da kucuk inan hayat oyle seyler gosteriyor ki insana mucadele ede ede artik basitlesiyor sorunlari cozmek, ustesinden gelmek. İnsallah saglikli bir bebegin olur esinle cocugunla musmutlu bir hayatiniz olur. Ama once ic huzurunu bulman lazim yoksa New York da yasayip en iyi hastanelerde bile dogursan yine de eksik hissedeceksin. (Bu arada ben de istanbulluyum inan ki istanbul da ne taksim ne ortakoy kalmis gezilecek leş gibi olmus dogdugum buyudugum sehre gidesim gelmiyor artik cunku orasi benim dogdugum buyudugum sehir degil artik. İzmirde yasamasaydik yasamak istedigimiz sehir kesinlikle Çanakkale olurdu 😉 )