İnanın küçüklüğümde çok hassas ve panik insandım ilk çocuğumu doğurduktan 4 ay sonra panik atak oldum.İlk atağı tetikleyen kaynanam oldu güya bana bakmaya diye kalkıp geldi ama 0 destek gördüm.ne yemek ne bulaşık ne bebeğe bakma bı oraya devrilip yattı bı buraya.horul horul.En çok da beni evde bırakıp kendisini çarşıya cikattirdi ben evde bakıcı.bir gün onun yanında çarpıntı başladı ve bana bı şey oluyo dedim ve acillik oldum.orda ilk panik atagin var mı diye sordular ve o gün bu hastalığı yasiyormusum aslında doktorlar hemen anladı. Sonra bir yıl bunla yaşadım ilaç da denedim.ama en büyük fayda telkin ve kendine uğraş bulmak mesela uzun zamandır tigdan şal ,lif falan yapıyorum zihni çok güzel oyalıyor.inanin panik atağı yendim ve ve dubalara kadar denizde tek başıma yuzebiliyorum ki arabaya bile binemiyordum 🤗