nesibe_baris size şöyle söyliyim hamileliğimde yalnızdım ve 5 ay kustum koltuktan kalkamadım kokulardan bile kusuyordum akşama kadar aç bekliyordum eşim gelsede bir tabak çorba verse diye, açlıktan ağladığımı bilirim. Ailemden uzakta yaşıyordum. Aylık kontrollere bile giderken yarım saatlik yolda 3-4 kez kusarak gidiyordum. Doğumum çok zordu 33 saat kendi sancımla doğum yaptım yine tek başımaydım. hamilelikte bebeğin sağlığında hiç bir sorun yoktu doğumun 3 saat sonrasında bebeğimi benden alıp daha büyük bi hastaneye götürdüler, akşamında down sendromlu olduğunu öğrendim, ertesi sabah oda yetmez gibi kalbindeki bir damarın dar olduğunu nefes alamadığını öğrendim yoğun bakımda kaldı haftalarca ama isyan etmeden sabrettim. Ameliyat olmadan kalbindeki sorunu atlattı,1 ay yavrumla hastanede kaldık. Okadar zorlu günlerdiki şuan anlatırken bile kalbim sıkışıyor ama buna rağmen oğlumun kardeşinden çok arkadaşı olsun diye ve doğum yapıp 2 gün sonra evine alıp gelmenin mutluluğunu yaşama umuduyla istiyorum ☺️ Zorluk derseniz dibine kadar görmüş bi insanım, şuan 3 yaşında daha konuşamıyor yürüyemiyo pandemiden dolayı hiç kimseyle görüşemiyoruz yalnızlık ona iyi gelmiyor, 5ten fazla doktorun tavsiyesiyle bir kardeş ona iyi gelecek diyorlar bakalım☺️