Merhaba güzel anneler biraz alakasız olacak ama cidden çok bunaldım ..oturduğum şehire kocaeline İstanbul’dan gelin geldim ağustosta düğünüm oldu şuan 4 aylık hamileyim. Kayınvalidem ve kayınbabamla altlı üstlü oturuyoruz yaşlılar kaynanam yürüyemiyor kilodan ötürü ayakta duramıyor kayınbabam zamanında bi kaza geçirmiş protez var bacağında kendi halinde adamcağız görümcelerim yurt dışında kimseleri yok pek akraba olayı felan olmaması daha iyi zaten de. Eşimi çok severek evlendim fakat İstanbul gibi büyük bir şehirden apartman komşu dairesinden böyle bi muhite gelince kendimi o kadar yanlız hissediyorum ki orda zamanın nasıl geçtiğini anlamazdım burda zamann geçmiyor nasıl alışacağım bilmiyorum arkadaşım hiç olmadı tanışamadım kimse ile zaten müstakil evler çoğu orta yaşlı geç kimse göremedim pek oturduğumuz yerde arkadaş yok komşu yok pandemi dönemi zaten bir yere gidemiyoruzzz kaynanam yaşlı kayınbabam yaşlı ben onlara çıkıyorum onlar bana iniyor felan derken eşim de işe gidip geliyor hani böyle oturacağın bi çay içeceğin bi kahve içeceğin içini dökeceğin bir kişi bile olmaması o kadar zor ki eşimden ilgi bekliyorum sinirlerim çok bozuk adama çatıyorum bazen ağlıyorum bazen bunaldım zaten gebeliğin verdiği duygular da var çıkıp bi yarım saat yürüyüş yapmak istiyorum ortama güvenemiyorum güvensem korkuyorum tek başımayım başıma bi iş gelir diyorum eşim de zaten yorgun argın eve geliyor ya uyuyor ya telefonla uğraşıyor ailemi de çok özledimmm annemi annemle dertleşmeyi kokusunu 😔 Her gün dua ediyorum şu günler bitsin allahım diye hasret kaldım insan yüzüne .. değişiklik olsun diye markete gidiyorum bir şey almadann geri geldiğim bile oluyor o kadar bunaldım ne olacak halimiz bilmiyorum ..