fundakarapinarr Ben sigarayı bırakma sürecinin tamamen psikolojik olduğuna inanıyorum. Kendinizle yaptığınız anlaşma önemli bu noktada. Hamilelik öncesi günde 2 paket sigara içiyordum, çok da severek, ortalama 10 yıldır. Planlı bir hamilelikti benimki ve hamile olduğumu öğrendiğim ilk dakika sigarayı bıraktım. 7.ayımıza giriyoruz şimdi oğlumla ağzıma dahi sürmedim, sürmem de. Canınız çekmiyor mu, zaman zaman özellikle akşam yemeklerinden sonra evet. Ama içmedim diye de öldüm mü hayır :) Çevremde insanlar görüyorum doktor günde birkaç taneye izin verdi de bilmem ne de vs vs kendilerine bahane buluyorlar, bir de çevrelerine anlatıyorlar yaptıkları matah birşeymiş gibi. Sigara içmek için yalvarıyorlar adeta, türlü bahaneler, aman bir stresler.. Doktorunuz ne yapsın? Aman stres yapma da iç bari birkaç tane diyor. Tartışma noktası bu değil bu yüzden. Tamamen savunmasız ve sadece siz istediniz diye dünyaya gelen bir cana, en yakını olarak, annesi olarak böyle bir kötülük yapmaya kimsenin hakkı olmadığını düşünüyorum. Bu arada sadece sigara içtiniz diye de çocuğunuz görünürde bir hastalıkla doğmayacaktır muhtemelen ama bu ileriki yaşamında karşılaşacağı hastalıklara yakalanma riskini, nefes ve ciğer problemlerini ortadan kaldırmıyor. En yakın sürece baktığımızda erken doğum riskinizi de ortadan kaldırmıyor. Hem sigaranın çocuğunuza hiçbir zararı olmasa bile, ki bu mümkün değil, böyle bir riske girmeye gerçekten değer mi? Anneyiz biz, çocuklarımızı bir ömür herşeyden sakınacağız. Göz göre göre kendi elimizle bu zararı nasıl veririz? Hem de o küçücük can daha doğmadan, daha oluşurken, gelişirken, büyürken, yaşamak için savaş verirken. Böyle düşünün.. Evladına kıymet veren hiçbir annenin de bunları açıkça düşünüp sigara içmeye devam edeceğini ben sanmıyorum. Sevgiler.