Herkese merhaba güzel anneler,anne adayları uzun bir zamanın ardından dogum hikayemi yazmak bana da nasip oldu🤲🏻Biraz uzun ama umarım faydalı olur😊
İki buçuk yıllık evliyiz ve ben ve eşim evliliğimizin başından beri çocuğumuz olsun çok istiyorduk.O dönem benim için bu ay olucak,bu ay olucak diyerek bir seneyi geçirdim.Bir sene içerisinde normal bir muayeneye gidip herhangi bir sorunumun olmadığını öğrendim ve tekrar beklemeye devam lakin hala gebe değilim artık stres üzüntü korku hepsi var" Ya olmazsa"doktorlara gittim otlar çaylar aklınıza gelebilecek her şeyi denedim en son klomen kullandım ve çatlama iğnesi oldum yumurtalıklar 17 gebelik ihtimali yüzde 90 dedi.Bende kesin hamileyim diye nasıl mutluyum gün geldi çattı gidip kan verdim bekle bekle saat geçmiyor sonucu kendim alıp baktım ki negatif..!Doktor yoktu sekreter vardı ne dedi ne anlattı inanın hiç hatırlamıyorum eve yürüyerek ağlaya ağlaya geldim😔ve o gün eşimle sabaha kadar konuştuk artık kimsenin sözüne kulak aşmak,bu konu hakkında konuşmak,düşünmek ve bir müddet doktora gitmek yok diye karar aldık ve aradan yaklaşık dört beş ay sonra bir gün reglimin geçtiğini farkedip test yaptım ve hamile olduğumu öğrendim🤲🏻 kalp atışını duydum ve dünya benim oldu ve başladı hamilelik serüvenim ne zaman doğurcam diye diye 39 haftaya geldim o gün sabahtan hastaneye gidip muayene oldum ve herşeyin yolunda olduğunu doğum yakın diyip eve geldim ve akşam birden sancı tuttu adet sancısından biraz şiddetli takip ettim gelip gidiyor fakat düzensiz ama bir yandan da dua ediyordum Allah’düzenli olsun doğuma gideyim diye sonra sıklaşmaya başladı gece 4′e kadar sürekli gelip gitti ve dörtte nişanım geldi hemen hastaneye gittik 1 cm açılma var dendi ve ben tekrar eve geldim ama uyku yok sancım var yürüyüş duş derken saat sabah 10 oldu ve ben artık dayanamıyorum iki dakikada bir geliyor hastaneye gittik,3 cm açılma yatış yapıldı Nst bağlandı en zoru da yatarak sancı çekmek doktor bu sancıyla doğurursun ama açılman yok biraz bekleyelim belki ilerler dedi fakat hala aynı açılma 3cm sonra suni sancı verildi😔en zoruda buydu gözyaşım hiç durmadı ama çok şükür ki suni sancıyla açılma hızlı ilerledi ve 16.30 da doğum oldu benim için zordu 15 saat sancı çektim ama bebeği kucağıma aldığım an bütün acı,ağrı sızı o an gitti ve bitti 🤗Bizim doğum hikayemizde böyle oldu söyleyebileceğim tek birşey var🤗Bir kez daha anladım ki,dünyada kadından güçlüsü yok ve kadın isterse herşeyi başarabilir.Umudunuzu,inancınızı gücünüzü kim ne derse desin asla kaybetmeyin çünkü inanmak başarmanın yarısıdır🤲🏻