Merhaba kızlaar…
Allahım bu postu açabilecek miyim diye diye açtım sonunda. Biraz acıklı biraz komik bir doğum süreci yaşadım. Trajikomikti yani. Benim önceki postlarıma denk gelen arkadaşlar zaten konuyu biliyor. Bilmeyenler için ufaktan anlatayım. Birgün ayağa kalktığım anda bacaklarından aşağı bi su sızdığını hissettim. Altıma bile bakmadan tekrar koltuğa oturdum. Korktuğum başıma gelmişti. Suyum gelmişti. Koltuğa kadar geçmişti. Yaklaşık 1 su bardağı kadar su dökülmüş gibiydi. Önce idrarımı tutamadım sandım ama daha farklı bir kokusu vardı ve sızmaya devam ediyordu. Sızdığı yerin rahim içim olduğunu fark edince hemen eşimi aradım. Telaşlandı sakin olmasını iyi olduğumu söyledim ama bunu söylerken hıçkıra hıçkıra ağladığım için pek işe yaramadı sanırım. Korkuyorduk çünkü bebek daha çok küçüktü. Henüz 30 haftalıktı. Hemen yakın bir abimiz var onu aramış ve 10 15 dk içinde geldiler. Eşim yukarı çıktı bana baktı hastaneye gidelim diyip çantayı alıp hemen çıktı. 😄Yaklaşık 20 saniye sonra geri döndü. Gülmemek elimde değildi. Asansörü beklerken jetonu düşmüş. Geldi hemen çıktık. Aşağı indiğimde şaka yapıyorsunuz dedim. Çünkü kapımda turuncu gelin arabası yapılmış bir toros duruyordu. Doğuma düğün arabasıyla mı gidicez demeye kalmadı bindik arabaya. Dörtlüleri yakıp kornaya basa basa gidiyorduk. Sonra 4 5 arabalı bi konvoya döndü arkamız. Çok komikti. Hastaneye girdiğimizde herkes bize bakıyordu ve gülüyordu. Acile girdik ve doğumhaneye çıkardılar. Doktor muayene ettiğinde 2 cm açıklık gördü ve suyum un azaldığını söyledi. 2 3 gün yatışım oldu o hastanede ama o kadar kötü bir tecrübeydi ki anlatamam. Enfeksiyon kaptım vajinamın içi muayeneden dolayı yara oldu açıklığım 4 cm e çıktı ama hala sancı hissetmiyordum. Bu mesele çok uzun postumdan bakarsınız. Ordan kaçar gibi çıkıp başka bir hastaneye gittim. Gittiğim hastanede de 2 gün kaldım bebek gelişimini tamamlamadığı ve hala suyu azda olsa hala olduğu için doğumu olabildiğince ertelemeye karar verdiler. 2 hafta kadar da sürebilir 2 gün de dedi doktorum. ve pandemi yüzünden eve gitme kararı aldık. Sancı hissettiğimde gelmemi söyledi doktor ve eve geldim. Yaklaşık 10 günüm de böyle geçti. Yerimden dahi kalkamıyorum 2 günde 1 doktora gidip muayene oluyordum. Zaten bozulan psikolojim iyice mahvolmuştu uyuyamıyodum bile. Sancılarım sürekli vuruyordu ancak açılma ilerlemiyordu. Sonunda 7 Ekim gecesi bi anda kasılmalarım başladı. Saat 11 gibi başlayan sancıları kasılmaları saat 1 e kadar karşıladım. Sancılar hafifti. Ancak sık ve düzenliydi. Hastaneye gitme vakti gelmişti. Hastaneye gittiğimde yer olmadığı için alınmadım. Çünkü erken doğumu ve bebek yoğun bakımda yer yoktu. 2 hastane daha gezdik ancak yoktu. En sonunda hiç gitmem dediğim Darıca Farabi Eğitim Ve Araştırma Hastanesinde yer bulabildim. Hemen doğumhaneye alındım ıklık 4 santim sancılar nst 100 deydi. Kasılmalar oluyordu ve suyum çok azalmıştı. 3 4 saat açılma bekledik ama olmadı. Suni sancı vermeye karar verdiler. Eyvah dedim. 3 4 saat kadar da suni sancı verildi. Ama onu da yeteri kadar hissetmedim. Doktorlar bile şok olmuştu. Açılma hala ilerlemiyor sancı hissetmem gereken kadar hissetmiyordum. Sürekli muayene oluyordum. Son muayenemde ultrasonda sıvının tükendiğini gördüler ve acil sezaryene aldılar. Bebek strese girmişti. Suyu bitmişti zaten uzun süredir tehlikeliydi. Spinal anestezi yapıldı. O ana kadar çok iyi idare etmiştim. Ama o an korktum yalan söylemeyim.🤷♀️ İçerde herşeyi hissettim çekiştirmeleri dokunuşları. Doktorum Allah Allah uyumadı mı acaba diyince korkmadım değil ama şakacı bi doktor olduğunu biraz geç anladım . orda da tuhaflıklar peşimi bırakmadı. İçerde türküler söyleyerek ameliyat yapan 2 doktor ve bir anestezi uzmanı vardı 😄😄 bütün doğumum boyunca türkü dinledim. En son bebek doğarken kaşına da gözüne de maşallah diyorlardı 😄 ve bi ses duydum… 🥰 O anı tarif edemem. Dünyanın en güzel hissiydi. Ağlarken silip göğüsüm koydular ve bir anda sustu. Çok güzel bir bebekti. Küçük olmasına rağmen haftasına göre iriydi. Boynuma hemen elimi koydu. Sessizce durdu. Öptüm. Annemmm . Hoşgeldin küçük panda diyebildim sadece. Sonra onu aldılar ve dikişlerim atıldı. Odaya alındım. Bebeğim gelmedi. Yoğun bakıma alındı. Odadayım. Tekim ve kocaman bi boşluk var bende. Çekmediğim bütün sancılar birikmiş ve hepsini birden çektim diyebilirim. Çok ağrılarım oldu. Bebeğimi 2 gün boyunca görmedim. Üşüyor mu giydirdiler mi. Giydirmedilerse elleri de açıkta yüzünü çizer mi. Emziremedim açmı. Kafamda bunlarla geçirdim sürekli ağladım. Bugün sadece 1 dakika gördüm. Ama camın ardında. Çok güzeldi çok… Sonra çıkardılar bizi. Gülümsediğini gördüm. Çıkınca yine o tarifsiz boşluk içime çöktü. Sütüm gelmiyordu ama sürekli sağıyordum. Sütümü gönderdim bugün ve ilk defa içtiğini bildiğim için rahat bir lokma yemek yedim. Şuan hala hastanedeyim. Çok canım acıyor hareket dahi edemiyorum ama onun için herşeye değer. Annem yanımda kaldı ve herşeyime yetişti. O benim herşeyim.o olmasa asla toparlanamazdım. Eşimde büyük destekçim oldu. Biraz zor bir doğum ve gebelik geçirdim ama ikimizde şuan iyiyiz. İnşallah kucağıma da alırsam Aysimamı 🤲🤲 bize dua edin kızlar. Çok uzun oldu ama böyle doğuma böyle post ne yapayım 🤷♀️ hakkınızı helal edin 🤗
Sormak istediğiniz bişey olursa cevaplarım güzel anneler ♥️
Allah hepinizi bir avazda yavrusuna kavuştursun. Tek tek olmasa da hepinize dua ettim doğumumda 🤍🌼
♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️