Şu an 32+5 hamileyim ve hiç yaşamam dediğim şeyler geldi başıma çok yalnız kaldım herşeyleriyle uğraştığım her zaman yanlarında olduğum iki kız kardeşim benimle bağlarını kopardılar üstelik yapmadığım şeyleri yapmakla suçlayarak normalde o ikisi hiç anlaşamazlardı aralarında hep ben köprü olurdum birbirlerine karşı savunurdum onları büyük olan hep beni küçük olanla ilgili uyarırdı sen bunun peşinde köpek oluyorsun ama o seni hançerlicek derdi gerçekdende ole oldu ama keşke kendi içinde uyarsaymış ikisi bir olup hayatımda ilk defa onlara benim ihtiyacım oldu ve yok oldular duyduklarımdan işittiklerimden o kadar çok üzgünümki düşünmediğim bir an bile yok inanılmaz üzülüyorum artık çok ciddi korkmaya başladım bu pskolojiyle ikiz bebeklerime nasıl bakıcam çok korkuyorum kötü anne olmaktan piskolojim hiç iyi değil yapma diyorum kendime ama olmuyor düşünmeden üzülmeden duramıyorum doğum günüm geçti aramadılar doğumada gelmicekler zaten gelmesinler ama atlatabılcemi sanmıyorum ne yapmam lazım nasıl üstesinden gelirim bilemiyorum