İlk olarak herkese gönülden kolay, hayırlı bir doğum diliyorum 🤲🏻🌺
Bende burada 41.haftamda DOĞURAMIYORUMM diye post açmıştım ve Allah ın izniyle 3 gün sonra doğurdum 😊 gelelim benim doğum hikayeme, benim hamileliğim genel olarak çok güzel geçmişti ama 28. Ve 32.haftamda erken doğum riskinden dolayı hastanede yatmak zorunda kalmıştım 1 hafta kadar. Dualarla, sürekli dinlenmeyle 38. Haftamı görünce rahatladım sonra normal günlük yaşamıma geri dönmüştüm. Ev temizliği, yürüyüş gibi şeyler yapmama rağmen 41. Haftama kadar geldim 🙈 erken doğum riskim varken nasıl bu haftalara geldim diye şaşırıyordum da, aslında ne kadar dursa taşırdım yavrumu bir şikayetim yoktu ama haftanın çok ilerlemesinden dolayı olabilecek risklerden korkuyordum birde normal doğumu çok istediğimden artık doğurmak istiyordum.
Allah ın izniyle sonunda 41+3te gün içinde ince ince adet sancısı gibi şeyler oluyordu ama ciddiye almıyordum. Sonra akşama doğru düzenli ve belden kasıktan daha farklı bir sancı girmeye başladı. Daha önce yaşamadığınız için anlıyorsunuz. Gece 12ye kadar gelen sancılar artan ama dayanabilecek gibi olan sancılardı oyüzden bilerek evde oyalandım, duş aldım kendimi hazırladım. Acele etmesin diyede eşime hemen söylemedim 🙈 saat 12lere gelmeye başlayınca artık evde çekilecek sancılar olmadığını düşündüm ve eşime söyledim. Hastanemiz çok yakındı ama gittiğimizde artık sancı gelince adım atmayı zorlaştırıyordu. Nst de düzenli ve 100de sacım çıkıyordu hemen yatışım yapıldı odama geçtim. Devlet hastanesinde doğum yaptığım için oda da sancımlarımı tek başıma karşıladım. Çok acı verene kadar telefonla eşimle konuştum. Arada ebe gelip açıklığıma bakıyordu. Bi nstye bağlıyorlardı bi yürümeme duşa girmeme izin veriyorlardı. Ama gerçekten dedikleri gibi o acı veren sancılar geldiğinde yatarak karşılamak daha zor. Ebeler geldiğinde nst de sancılarımı gördükçe sen bu sancıları bu şekilde güzel ve kontrollü karşılayabiliyorsan doğumu da böyle kolay yaparsın diyorlardı. Diğer odalardan başka sancı çekenlerden gelen bağırma sesleri ne kadar çok strese soksada 6-7 ye kadar bağırmadan ve kendi kendime çekmeye çalıştım. Ama hiç kolay değildi bunu söylemem gerek çünkü doğum sancısını başka bir acıyla karşılaştırmak mümkün değil, dedikleri gibi daha önce yaşamadığımız bir şey. Hele doğuma yaklaştıkça o şiddetlenen sancı ben kadar normal doğumu isteyen birini sezeryan olsaydım diye düşündürdü. Artık ben kendimi tutamamaya ve istemesemde inlemeler sesler çıkarmaya başlamıştım gelen ebelere nolur gitmeyin yalnız kalmak istemiyorum diye ağlıyordum. Sancıyla birlikte artık ıkınma hisside gelince orada bende ipler koptu maalesef. En son yataktaydım, her sancı ve ıkınma hissi geldiğinde yapılması gerektiği gibi ıkınmaya çalışıyordum. Ebe geldiğinde bir dahada gitmedi zaten, her ıkınmamda nefesimi kaçırmadan kakamı yapar gibi ıkınmamı söyledi ben bunu daha önceden de okuyup dinlediğim için aynen o şekilde yapmaya çalışıyordum. Ebe çok iyi ıkındığımı böyle devam etmem gerektiğini söyledi. Ben her gelen sancıda ıkınırken gerçekten o söyledikleri yanma hissini yaşayınca ebe söylemeden başının göründüğünü biliyordum, ebede o sırada saçını görüyorum bebeğin dedi. Odada ki o çatal dedikleri doğum yatağına aldı beni ondan sonra ıkınmalar ve acı hat safadaydı çok yorulmuştum ama ilk doğum olduğu için böyle uzun sürmesi normal diye konuşuyordu ebe benimle. Ben her gelen ıkınma hisssinde ıkınırken ebe başı geldi hadi az kaldı dedi ben onu duyunca dahada kuvvetli ıkındım ama o sırada ebenin iğne yapıp kesi açtığını biliyordum ve bir anda 9.45 te canım oğlum doğdu 🥰, o çıkış anında çok farklı yüksek hisler yaşadım tarif edemiyorum ama sanki başka bir aleme gidip geliyorsunuz gibi mucizevi bir şey. Daha sonra ben çok ıkınırken de doğumdan sonrada çok fazla titreme yaşadığım için elim kolum pek tutmuyordu, bebeğimi yanımdaki bebeği koydukları şeye yatırdılar. Ebe plesantanın çıkmasını bekledi sonrada dikişleri atarken bende yanıma koydukları yavrumu izleyip onunla konuşuyordum 😊❤️. Gerçekten öyle bir rahatlama gelmiştiki anlatamam, zaten yavrunuzu görünce herşey o kadar anlam kazanıyorki, ama bir yandan da yaşanılan bir şok oluyor bu şimdi benim yavrum mu diye😊❤️ beni yatağıma almaları bebeğimi kucağıma almam 10 buçuğu bulmuştu. Her ne kadar henüz emzirmeyi bilmesemde yavrumu kucağıma alınca gelen sütümü ağzına sıktım. Daha sonra zaten anne-bebek hemşiresi emzirmeyi gösterdi ve ondan sonrası da geldi elhamdülillah 😊🌺
16 eylül ün sabahında doğurdum 17 eylül öğlende hastaneden çıktım. Dikişlerim yatıp kalkarken acıyordu ama şimdi 6.günümdeyim ve hareket anlamında rahatım çok şükür.
Şunuda belirtmek istiyorum doğurunca sütünüz az ise telaş etmeyin göğüsler doğumdan sonra 3. 4. Gününde olaya adapte oluyor 😄 süt yapıcı çay ve komposto aşırı işe yarıyor 👍
Sormak istediğiniz başka bir şey olursa cevaplarım inşaAllah 😊❤️