Selamın aleyküm, evladıma kavuşma hikayemi burada paylaşmak istiyorum. Ben gebeliğim boyunca bol bol okudum ve bana hep iyi geldi doğum hikayesi okumak. Genel olarak rahat, güzel bir hamilelik geçirdim elhamdulillah. Gebeliğin normal şikayetleri vardı elbette bende de. Öyle yada böyle 38+3. Güne geldik. 2 gün öncesinde doktor kontrolüm vardı ve doktorum bu hafta doğum olmaz demişti. Bende inandım 😄 fakat artık doğum yapmak istiyordum. Havalar çok sıcaktı ve sıcakta hamilelik zordu ayrıca bebeğimi çok merak ediyor bir an evvel kavuşmak, tanışmak istiyordum. Bunun için bol yürüyüş, pilates, hurma doğum ne varsa yapıyordum. Denemediğim tek şey (afedersiniz) ilişki kalmıştı. Eşime denemek istediğimi söyledim ve denedik daha sonra yattım uyudum. 2 Eylül sabahı lavaboya gittim ve o sırada karnımda sanki balon patladı gibi bir şey oldu ve su gelmeye başladı. O an çok panik oldum hemen eşimi uyandırdım ablamı, annemi ablamı aradım. İkiside bana çok yakın oturuyorlar. Annem ve ablam hemen hastaneye gidelim dediler. Ben beklemek istiyorum dedim fakat annem önce suyun geldi hastaneye gidelim, sancı gelseydi önce beklerdik dedi. Büyük lafı dinledik ve hazırlanıp evden çıktık. Hastaneye gittiğimde muayene ettiler 4 cm açılma var dediler. Çok şaşırdım çünkü hiç sancı acı hissetmiyordum. Suyum boşalmaya devam ediyordu. Odaya aldılar bizi yanımda pilates topu getirmiştim. Onunla egzersiz yapmaya yürüyüş yapmaya başladım. Sancılar da ufak ufak hissedilir olmuştu ama hâlâ hayal ettiğim kadar acılı değildi 😄 nst de sancı epey çıkıyordu. Sancı çok değişik bir şey herkes çok farklı hissediyor bunu çok iyi anladım. Aradan 1 saat kadar geçti doktorum geldi muayene etti ve 6 cm olmuş 1 saate kalmaz bebeğini kucağına alırsın dedi. Çok mutlu ve motive bir şekilde odama döndüm. Pilates yapmaya yürüyüş yapmaya devam ettim. 2 saat geçmişti aradan ama hâlâ doğum olmamıştı. Doktorum geldi ve sen hâlâ doğurmadın mi dedi şaşkınlıkla. Tekrar baktı alttan ve açılma aynı duruyor 6 cm dedi. 2 saat sonra tekrar geldi yine 6 cm. Bebeğin kafası çok yukarıda kanala giremiyor dedi suyun bittiği için itemiyor kaymıyor dedi doktorum. Ben biraz daha beklemek istediğimi söyledim. Çünkü sancılarım artık bana acı veriyordu ve büyük tuvalet hissi oluyordu bende. Bunun bebek olduğunu okumuştum ve doktorumda öyle olduğu söyledi. 2 saat daha bekledik. Bu sürede her sancıda ıkındım, çömeldim, pilates yaptım ama tekrar muayene edildiğinde ilerleme göremedik. Gebeliğim boyunca hep normal doğum istemiştim buna hazırlamıştım. Sezaryene karşı değildim. Hayırlısı olsun diyordum ama içten içe hep uzak tutuyordum kendimden. Size tavsiyem her iki doğum şekline de psikolojinizi hazırlayın. Doğum şeklini kafaya takmayın. Önceliğiniz sağlık olsun. Doktorum sezaryen olmalısın deyince çok kötü oldum ve ağlamaya başladım. Biraz daha beklemek istiyorum dedim. Doktor bebekte sende çok yoruldun ayrıca suyun yok bebek için tehlike dedi. İnsan o an kendisini asla düşünmüyor bebeğim tehlikede denince kabul ettim. Beni hazırladılar ve ameliyathaneye götürdüler. Spinal anestezi yapıldı bana fakat saatlerdir sancı çekiyordum ve çok yorgundum ameliyat masasına uzanır uzanmaz uyumuşum. Gözlerimi açtığımda kanımı dikiyorlardı. Kafamı yana çevirdim ve minicik bir şey gördüm 😭 o benim mi dedim hemşire evet senin bebeğin dedi yanıma getirdi öptüm kokladım. Sonra doktora kızdım neden beni bayılttınız ben kızımın çıktığını görmek istiyordum dedim. Oda biz seni bayıltmadık sen uyudun dedi 🤦🏻♀️😅 dikişler bitti bebeğimle birlikte odamıza gittik. Ben öncesinde çok yorulduğum için ameliyat beni biraz sarstı. İlk 2 saat titreme tuttu. Daha sonrasında iyiydim. Acı illa oluyor elbette ama yavrunuzu görmek ona kavuşmak için değer. Bugün Kızım 7 günlük oldu şükür. Ben çok iyiyim 3. Gün normal hayata döndüm.lütfen korkmayın evham yapmayın. Doğum şekliniz değil, önemli olan Doğum sonucunuz. Evladınız ve siz iyiyseniz gerisinin önemi yok. Baya uzun oldu hakkınızı helal edin. Herkese hayırlı güzel doğumlar nasip olsun inşallah 💕