Selocan59 bende 9 haftalıgız diye kontrole gitmiştik ve doktor 7+3te kalbi durmus diyince önce şoka girdim o an kulağımda bi çınlama oldu beynim falan durdu. Eşim yok bişey tamam diye elimi tutuyordu. Kendimi kaybettim doktor da üzüldü sakin ol dedi alttan baktı kalp atışı yok. Yalvaroyom vi daha bak diye emin olalım falan diye. başka doktora yolladı o da kalp atışı yok dedi. Hastanede ağlıyorum doktora dedim nasıl olur falan diye o da sağlıksız bebekler kalbini durdurur ilerde belki daha kötü zamanlar olacak falan diyordu beynim yerinde olmadığı için dinimdeki sesler bile çoook uzaktan geliyordu. Sonra kürtaj olman lazım deyince o ne, nasıl olcak gerek var mı falan diye söylendim. Alınması lazım seni zehirler deyince. Ya kürtaj ya ilaç vereceklerdi. Bizde şuan acının içindeyiz onu düşünelim falan derken hastanenin dışına çıktık arabamıza bindik ama herşey kopmuştu bende deli gibi ağlıyordum o kadar çaresizlik yaşamadım. Eşim yanımda beni teselli etmekten acısını yaşayamadı. Biraz durduktan sonra kürtajı seçtik. Doktor hazılanmam için doğumhaneye gönderdi kayıt olurken içerde doğum vardı, kapı da bekleyenler. Sekreter adımı soruyordu ama acıdan konuşamıyordum hiç bişeyi de anlamıyordum. Derken üzerimi değiştirip kürtaj için elimden ayrıldım. O kadar berbat perişandım ki ağlamaktan gücüm kalmamıştı.doktor geldiğinde tekrar bakın kalp atışını duyarız diye hala sayıklıyordum. Doktor bile bana o kadar üzüldü ki teselli etmeye çalıştı. İlk bebek mı falan diye soru soruyorlarken ben bayılmısım. Kürtaj bittikten sonra uyandırıldım ama nasıl acı olduğu gibi duruyor. Canım ciğerim nasıl yanıyor. Ve artık bir bedende değildik. Üzerimi bile giyinmeye gücüm yoktu. Ordaki sağlık çalışanlarından allah razı olsun üzerimi giydirdiler. Ben hala ağlıyorum 20 dk daha bebi bekleyip teselli ettiler. Eşimi de kapıya çağırmışlar yürüyemiyordum bile canımın acısından. Evimize gittik sürekli ağladım. Eşim bu kadar kendını yıpratma desede olmuyordu. Uyucam diye odaya gidiyordum. Sessizce ağlarken eşim yakalardı. Oturup çok üzüldük. Ve saçlarımda sa 0 tane falan beyaz oluşmuştu. Geceleri yine devam eden ağlamaların birinde eşim geldi yine ve saçlarımı okşayarak sarılıp öperken. Yeter artık böyle yapma toparlanalım. Allah bi daha verir önümüze bakalım, bak seni teselli edicem diye ben hiç ağlayamadım bende doldum, b2nde kötüyüm deyince o an düşündüm, kendimi ve eşimi düşünmeliyim artık diye. Şubatta kürtaj oldum henüz hamile bile değilim. Ve korunmuyorum da simdilik olmuyo.hayırlısı artik. Ama eğer o gebelik devam etseydi 7 eylül doğum olacaktı. Zaman geçiyor da acı yine aynı. Uzun zamandır kürtaj postlarını okumam üzüyor diye ama doldum burda yeniden görünce yazmak istedim. Kürtajı acısını ağrısını 1 hafta atlatmıştım ben. Allah bebek isteyen herk3se verir inşallah.
Uzum oldu kusura bakmayın ama içim dolmuş bu gece onu gördüm😔😔