Nihayet sıra bana geldi dokuz ay nasıl geçti halen aklım almıyor.. 13. haftada bir kızım olacagını ögrendim Allaha şükürler olsun asla zor bir gebeligim olmadı bir gün önceye kadar eğilip ayakkabımı giyiyordum toplam 18 kilo aldım orası ayrı 😹 38te sezaryen diye anlaşmıştık doktorumla vajinoplasti oldugum için normal dogumu beklemeyecektim. Korku telaş endişe panik heyecan ne ararsanız vardı son gece hiç yatamadım uyku zehir oldu sürekli kustum ishaldim mecalim gücüm kalmadı (keske yapmasaymışım) Sabah 7 bucuk demiştik saat üçer beşer atladı ve sabah oldu hazırlandık çıktık hastaneye geldigimde hüngür hüngür ağlıyordum imdat diye bagırıyordum en son sanki doguma degil baska birseye gelmişim. Aç oldugum için tansiyonum hep yüksekti istemiyorum vazgectim doğurmayacağım diye diye yattım sedyeye girdim ameliyathaneye, ebeler yardımcılar gelip hepimiz senin icin buradayız sanki normal dogum yapıyorsun ne bu cığlıklar dedi bir silkelendim kendime geldim bu anın tadını çıkar derin dedim anestezici geldi öne dogru saldım kendimi iğne hiç acıtmıyor inanın serum gibi ayaklarım ısındı sondam takıldı doktorum geldi 200 cc sakinleştirici yaptılar herseyi duyup gördüm tavanda ki ışıktan yansıyordu 😬 hiç birsey hissetmiyorsunuz zaten benim üçüncü bel altı ameliyatım oldugu icin bi rahattım sonra kafası cıktı geri kalanını bastıra bastıra cıkardılar o an bi nefesiniz kesiliyor ama anlık sonra bir ses nefesinizi siz tutuyorsunuz bu defa daha iyi duymak icin 💕 meleğimi ilk gördügümde bune bu benimmi simdi ne kadar kücük dedim geri çektiler ama aklım orda ne yapıyor suan dedim sesi geliyor yabancı oldugum bir ses ama kalbime dokunuyor 🥺 cok güzel bir andı rabbim isteyen herkese yaşatsın 🙏🏻 sonra giydirip getirdiler öpüştük koklaştık ah o koku.. iğne vurmaya götürüyoruz dediler yok oldular sakinleştiriciden aptal gibiyim ne iğnesi bile diyemedim beni diktiler hemen hemen inmem etmem 50 dk sürmüş toplam 8.50 de dünyaya geldi ‘Dünya’ kızım 🌍 Odaya geldim iki arkadasım vardı ama hayal meyal hatırlıyorum yanımda kızım eşim annem kız kardesim.. odaklanamıyorsunuz bir müddet emzirmeyi denedik ucum yok diye baya zorlandık sıka sıka verdik o gitti o geldi derken kendime geldim ilk iki serum canımı yaktı rahim toparlayıcı oksitosindi sanırım böyle karnınızda birseyler oynuyor degisik bir acı sonra agrı kesici aldım ve rahatladım 9 saat sonra yürüttüler hiç korktugum gibi olmadı gayette yürünüyor karşıya bakın kalkın korkmayın biraz nefesiniz kesiliyor ama ona gebelikten alısmadık mı zaten 😅 gazımı cıkardım bebegimde kakasını yaptı kendi kendime kalkıp yürüyorum annem kalıyor benimle ama sanki ben ona bakıcıyım 🤣 bi kaç defa kızım ağladı ben kalkıp emzirip geri koydum hiç birsey planladıgım gibi olmadı korkutucu tek bir yanı bile yok aksine 9 aydır bir daha asla hamile kalmam ben cocuk bakamam ben bebek sevmem nasıl olacak hatta bir cok postumda karnımı sevemiyorum dogunca napıcam diye baslıgım var ah aptal kafam belki hemen kucaga aldıgımda yada ilk emzirdigimde olmadı ama şuan bu hayatta yaptıgım en iyi en güzel şey diyorum baktıkça öpesim öptükçe bayılasım geliyor bu hissin cidden tarifi yok suan canımı isteseler onun yaşamı icin veririm 🙏🏻 Uzun oldu helal edin soruları bekliyorum inşAllah yetişirim kızlar ben burdan mezun oldum! bu arada 2960 gram 47 cm bir meleğim oldu 🤲🏻