Handankurt ben 42 hafta hamilelik geçirdim sadece 1 ay birakabildim ve geri başlamıştım.. ilk zamanlar işten, güçten, yoğunluktan ve bebegimin küçük olmasindan kendimi hic hamile hissetmedim hatta hamile oldugumu bile unutuyordum. Oyle boyle derken oldum 5 aylik ve eşimin ailesiyle olan sorunlarim felan cok sitresli bi zamana geldim birakamadim. 6 aylik.oldugumda bari son 3 ay icmeyeyim dedim paketi aldim attim. 1 ay sıktım dişimi bir fırt alayim dedim devami geldi tekrar icmeye basladim ama o kadar korkuyordum ki hergun Allah’a dua ediyordum.. evde yanliz durdukça aklima kotu şeyler geliyordu hep annemin evine taşındım bu yuzden, yanliz durdukça aklima kotu seyler gelmesin diye dogurana kadar bu korkuyu yaşadım durdum.. kizimi dogurdum ve ustume verdiklerinde ona baktigimda ben sana bunu nasil yaptım dedim o an o kadar pişman oldum ki anlatamam.. Suan bile kizim uyudugunda yanina gidip ben seni 9 ay nasil zehirlemişim diye agliyorum vicdan azabı cekiyorum cok.. emzirirken burnu fıkır fıkır etse korkardim zormu nefes aliyor ictigim sigaradan diye.. burnunda sümük varmis burnundan ses geldi kosa kosa doktora gittim.. birsey olsa hemen ictigim sigaradan mi dedim.. bu korkularla yaşayacağıma 9 ay kendimi tutsaymışım diyorum. Yolun başındayken birakin inanin dogdugunda üstünüze verdiklerinde herseye degermis diyor insan