Cemrreedemirci anneliğe hiç alışamamış olduğum halde, planlarımda hiç olmadığı, nasıl bir his olduğunu bilmediğim halde ilk öğrendiğim an elim karnıma gitti, öğrendiğimde 4 haftalıktı, hastaneye gitmeden önce “artık hiç bir şey eskisi gibi olmayacak” dedim tam anlamıyla mutlu olamadım, bir de bir takım sorunlar vardı. ama hastaneye gidip kontrol olduğumda, doktor kese oluşmuş ama henüz bebek yok dediğinde “neden yok, oluşmayacak mı, iyi değil mi.” dedim bir anda. sonra bir baktım her an onu düşünüyorum, her yaptığım için pişman olup yanlış mı yaptım diyorum, kıyafetlerini hayal ediyorum, dayanamayıp alıyorum. şimdi 34+2 olduk, zaman su gibi aktı. kilo alsın, sağlıklı gelişsin, zamanında gelsin ama geleceği zamana çabucak gelelim diye dua eder oldum. kötü düşünmeyin, Allah onları koruyor, bize de her konuda annelik gücü veriyor 🥰