10 yıldan fazladır sigara içtim, hatta hamile kalmaya karar verdiğimde de azaltmama rağmen tam bırakamamıştım. Hamile kaldığımı bilmeden bir kaç hafta içmişim öyle, ama öğrendiğim an kestim attım. Çok zor oldu, hala deli gibi istiyorum içmeyi ama vicdanen yapamıyorum bunu bebeğime. Yanlış da anlaşılmak istemem, içenleri asla kınamıyorum. Herkesin iradesi, içinde olduğu koşullar bir değil. İçen çoğu insan zannetmem ki vicdanen rahat rahat içsin o sigarayı. Her sigaradan sonra vicdan muhakemesini yapıyordur, bebeğim benim yüzümden zarar görürse ben bununla nasıl yaşarım diye düşünüyordur. Bu bir anne için en büyük ceza zaten. Göze alabiliyorsa, başını yastığa rahat koyabiliyorsa ne ala yoksa biz burda sigara içene tü kaka deyip, en iyi anne benim algısı yaratmaya çalışsak ne olacak.