Bu uzun bir hikaye olacak…
Hamile olduğumu 2 Kasım Cumartesi günü ögrendim. adetim bir hafta gecikmisti ama karnımda adet sancısı benzeri agrilarim oldugu icin geciktiğini düşünmüştüm sadece. goguslerimdeki hassasiyeti biraz garipsiyordum ama adetimin gecikmesine yoruyordum. köpeğimi gezdirirken duz yolda başım dönüp yere kapaklanınca bir gariplik oldugunu kabul edip gebelik testi aldim ve cift cizgi cıktı.
hamileligim cok sorunsuz gecti, darısı tum yeni hamilelerin başına. mide bulantısı falan hic yaşamadım. 8. aya kadar evimde pilatesimi yaptım. yürüyüş çok yapamadım, hep yine düşmekten korktum, o en basta dusmus olmak bilincaltima cok yer etti, yalnizken pek cikmamayi sectim ama kendimi son ayda hareket ozgurlugum kisitlanana kadar hic hareketsiz bırakmadim.
toplamda 18 kilo aldım.
38+2 ’de (22 Haziran Pazartesi) doğurdum, şuan 10 kilo fazlam var.
21 Haziran pazar gecesi uzerimde bir enerji vardi, yerimde duramiyordum. son aya girdigimden beri patates gibi olmustum, cok zorlaniyordum hareket konusunda, genelde ayagimi uzatip oturuyordum, yemegim onume geliyordu. ama pazar gecesi kalkip evde anlamsiz anlamsiz dolaniyordum. uykum geldi yattim o gece 10 gibi, ama duramayip kalktim. salonda yattim, uyuyamayip kalktim. ilik dusa girdim, rezene ictim tekrar yattim, yine uyuyamayip kalktim. 12de adet sancisina benzer bi agri basladi karnimda, ama orali olmadim. anlamadan gecti, tekrar basladi sonra. gecti, tekrar basladi. ama cok dayanilir, cılız bi adet agrisi gibi. bu sefer araliklarini not almaya basladim. ortalama 45 dakika ile basladi. yarim saate dustu, 20 dakikaya, 10 dakikaya. 5 dakika oldugunda saat 3 falandi. ben evde pilates topumun ustunde belimi ceviriyor, bir yandan teta dalgalı muzik dinliyor, loş ışıkta sakin bi frekansta sabit kalmaya konsantre olmus sekilde, sancim geldikce anneme isaret ediyordum, saate bakip not aliyordu. 3 bucukta doktorumu arayip sancilarim oldugunu, 5 dakikada bir geldigini ama herhangi bir sekilde canimi aslinda pek yakmadigini, düzenli oldugu icin dogum sancisi olabileceğini dusundugumu soyledim. agrimin yuzumu burusturmaya basladiginda onu tekrar arayip hastaneye gitmem konusunda anlastik.
sabah 6da artik belim de pelvisle beraber ağrıyordu. duşa girip kisisel temizligimi yaptim, uzerimi degistirdim, esime “ben hastaneye gidiyorum, sen uyumaya devam et , doktor bir baksin, doguruyorsam seni arayacagim cantalarimi alip gelirsin” deyip taksiyle hastaneye gittim.
nst ye baglandim hemen. 2 cm açıklığım oldugu soylendi, sancım çok azdı, kasılmalar cocukta stres yaratıyordu.
su kesemi patlattı doktorum, havuzu doldurmaya başladılar.
teta dalgali muzigimi actim yine, vanilyali tütsü yaktım konsantrasyonumu kaybeder gibi olursam kokuya odaklanıp anda kalmak için. müziği de ayni amacla açıyorum. pilates topunda pelvik kaslarimi calistiracak bel hareketlerini yapmaya devam ettim. kapi kollarindan destek alarak squat yaptım. depend giydim o sira, kesem patladigi icin artik ara sira suyum gelmeye devam ediyordu kanlı sumuksu. sancilarim artik baya artmisti geldiginde baya canim yaniyordu ama bagirmayip, konsantrasyonumu koruyup, col dayanamadigimda ııımmmmm şeklinde agzim kapali inleme halinde karşiliyordum. odamin bulundugu kattaki merdivenleri ikiser basamak halinde inip cikmaya basladim annemin destegi ile. sanci gittikce keyfim yerine geliyordu, guluyordum sohbet ediyordum, pilates topunda gayet mutluydum, sanci geldikce susup muzige ve kokuya odaklanmaya calisip, cok dayanamadigimda dudaklarim kapali inliyordum. ara sira nst ile bakiliyordu, sancilarim geldiginde artik tavan cizgide gorunuyordu.
8de esimi arayip uyandirip, is yerini arayip izin almasini, 10 gibi falan cantalarimi alip, bana meyve suyu hazirlayip gelmesini soyledim.
bu arada surekli su iciyordum.
esim geldiginde acikligim 4 cm olmustu, bikini ustumu giyip havuza girip oturdum. suyun sicakligi sureci hizlandirdi. bu da sancilarimi daha sıklaştırdı yani.
her sancida, bunu atlattim ama bir dahakine kesin dayanamayacagim gozuyle bakiyordum ama her sanci geldiginde artik daha zor olsa da tutsu kokusu ve muzik sesine odaklanip “suan hastane odanda, bebeginle kavusmak icin sanci cekiyorsun, surecin sonuna kadar geldin, kendini birakma, kendini birakirsan ve bagirirsan bi daha odaklanamayacaksin” diye kendimi telkin ediyordum içimden ve dudaklarim kapali inleyerek sanciyi atlatıyordum.
doktorum gelip acikligimin 6 bucuk santim oldugunu soylediginde biraz moralim düştü, sanirim 3 saat daha falan surcek diye hesapladim cunku.
sancim geldikce annem yada esim belimi ovuyor, ben inliyorum, esimin elini sıkıyorum, sonra sanci bir sureligine gidiyor, suda kegel egzersizine devam ediyordum.
doktorum tekrar odaya gelip acikliga bakarken artik dayanamayacagimi dusunmeye baslamistim ki “tam acikliga ulastik” dedi. yanlis hesaplamisim, 3 saat daha surer dedikten sonra 1 saat falan gecmisti sadece. sicaga yakin ilik su kasilmalari hizlandirdigi ve sanci araligini kisalttigi icin daha sık sanci duydum ama daha cabuk istenen acikliga ulastim.
artik sanci gelirken kaka yapma istegi de geliyordu icimden. doktoruma korka korka “ kakam geldi” diyebildim. cunku kakamin gelmesi demek, yuruyemeyecegimi bile bile ayaga kalkmak zorunda kalmak ve tuvalete gitmek demekti, korkuyordum. “o kaka degil, ikinma istegi, dogumun basladi, sancin geldikce ıkın” dedi.
bakin burasi cok onemli;
ilk ıkınmalarim cok basarisizdi. kendimi bosu bosuna yordum. cok kuvvetli ikincam diye kendimi zorladigim icin cok kisa kisa ikinabildim cunku cok cabuk yoruldum. sanci zaten yeterince zorken bi de ikinmak, biraz muzikten ve ortamdan kopmama sebep oldu, kontrolu biraz kaybettim o sıra.
esime ve anneme disari cikabileceklerini soyleyip doktor ve ebeyle yalniz kalmak istedim.
onemli olan cok guclu ikinmak degilmis, onu birkac ikinma sonrasi anca fark ettim. nefesini tutup kendini sıkmakla olmuyormus. gereksiz yere basurum çıktı deli gibi ıkinmaktan.
ikinmalarim basarisiz olduktan sonra ve oldukca yoruldugumu fark edince bir yudum su isteyip biraz doğruldum, muzik sesini tekrar yakaladim, gelen sancimla nefesimi tuttum, bu sefer cok guclu ikinmaya degil, stabil bir kuvvetle, kafamda gogsumde basinca sebep olmadan, bebegi asagi ittigimi hayal edip karnimi tutup asagi bastirarak, cok guclu degil ama stabil, uzun uzun ıkındim, sacının göründüğünü soylediler. bundan motivasyon alarak bir sonraki sancilarimda da konsantrasyonu kaybetmemeye odaklanip yine stabil, kendimi bayiltacak kadar sikmadan, asagi ittigimi hissederek, yarida birakmamaya odaklanip uzun uzun ikindim. doktorum suya elini daldirip cikan bebegimi tutup cevirerek eline aldi ve gogsume koydu. sancim o an bitti.
o ilk şokla bi 10 - 20 saniye falan bos bos yuzune baktim galiba, sonra aglamaya basladim, “hersey yolunda mi” diye tekrar tekrar sordum, ebe de doktor da “duymuyor musun, kızın ağlıyor, hersey yolunda, basardin” diyorlar ama ben aglayarak “hersey yolunda mi” diye soruyorum.
cocuk doktoru girdi sonra odaya, beni tebrik etti, bebegimi alip kordonunu kesip ona verdiler, orada ilk kontrollerini yapip olcumlerini yapmaya basladi. kapida esim ve annemin aglayarak bana baktiklarini fark ettim.
iceri girdiler, cocuk doktoru bebegimi onlara teslim edip beni tekrar tebrik edip odadan cikti.
sonra tekrar bi sanci geldi bana o an, kasilirken doktoruma soyledim, plasentamdan sebep oldugunu soyledi. beni havluya sarip havuzdan cikmama ve tekerlekli sandalyeye oturmama yardim ettiler. bebegi annem ve esimle beraber odada birakip, çatal koltugun oldugu normal dogum odasina goturduler beni. catala yatirip ikinmami soylediler. plasenta kolayca cikti. yağ gibi akti resmen. minik bi dikis atacagim vajinanin tamamen iyilestiginde sarkma yapmamasi, duzgun iyilesmesi icin dedi doktorum ve iki dikis atti.
sonra odama gelip annemin yardimi ile yıkandim ve giyindim temiz temiz, uzanip bebegimi emzirdim
- haftasinda 48 cm boyunda, ödemi indikten sonra 3300 gr agirliginda, sağlıklı bir bebek olarak dunyaya geldi kızım. saat 15:05te dogdu, 20:00′de taburcu olduk.
simdi 6. gununun gecesinde yanimda uyuyor, birazdan uyandirip emzirecegim.
hastaneye goturdugum seyler arasında en cok kullandıklarım depend ve canped oldu. eczanede depend yok diye canped almistim , sonra depend de aldim ama ikisinden de gayet memnun kaldim, bence hic fark etmezmis hangisinden aldigim.
dudak koruyucu kremimi cok surdum. cok kurudu dudaklarim cunku sancilarim sirasinda falan.
mp3 calarim hayatimi kurtardi, muzik acmasaydim hayatta konsantre olamazdim, bagirsaydim da ipin ucunu bi daha yakalayamazdim, en son beni kesin alin bebegi falan demeye baslardim kesin. o yuzden muzik benim icin cok onemli bi nokta oldu.
cok su ictim. o yuzden kendime buyuk bardak goturmus olmam cok iyi oldu. odada sebil ve plastik bardak vardi, plastik bardakla basa cikamazdim orda, cok minik gelirdi bana.
Sampuan, sac kremi ve tarak goturdugum icin cok mutlu oldum. duşumu aldiktan sonra bebek gibi yumuş yumuş olmustum saclarimi kopurte kopurte yikadi annecigim cunku, iyi ki goturmusum sampuan.
naneli seker ve agiz bakim suyu goturdugum icin cok mutlu oldum. cunku agzim camur gibi oldu, o sancilar arasinda sadece sivi tuketebildim, kati birseyler istedim ama yiyemedim, agzim kokuyo gibi hissettikce ferah ferah calkaladim, naneli seker yedim, iyi geldi.
bebegimi koyduklari o plastik besik gibi seye sermek icin ortu goturdugume sevindim.
elbise gibi uzun tisort götürmüştüm, o iyi oldu. odadan cikarken altima bsey giymekle ugrasmadim, rahat rahat onu giydim merdiven inip cikmak icin odamdan cikarken. alttan muayenede falan rahat oldu. elbise yada gecelik gibi bi etek uzunlugu da olmadigindan pilates topu ustundeyken de rahatsiz etmedi.
meyve suyu yaptırdiğim icin sevindim cunku cok guc kaybettim orda acilmaya yardimci olmak adina merdiven inip cikmaktan, pilates topundan, squattan, sanci karsilamaktan falan. su ve meyve suyu baya kuvvet verdi.
toka cok onemli. darlandikca saclarimi topladim
emzirme sutyenine gereksiz diyenler olmustu, bebek emerse alirsin demislerdi. iyi ki dinlemeyip almisim, bebegim emdi cunku, cok rahatlik oldu.
tütsü goturmus olmak cok isime yaradi, sayesinde konsantrasyonumu hem muzik yoluyla isitsel, hem de tutsu yardimi ile koku yoluyla saglamis oldum.
tabi ki korktugum, dayanamayacagimi zannettigim anlar oldu, ama deneyimimi kendime zehir etmedim hic. hic bagirmadim mesela. gece evimde gecirdigim saatlerde de, hastanede de dogurdugum ana kadar her seyin tadini cikardim, sancilarimi bile karsilarken bir surecin sonunda oldugumu ve bunun sonunda bebegimle yeni bir yolculuga baslayacagimi hatirlattim hep kendime.
“biraz daha surerse dayanamam” dedigim anda acikligim istenen santime ulasmisti.
“bir kez daha ikinamam” diye dusundugum ikinmam son ıkınmam olmustu.
“bir saat daha surecek olursa ölürüm bence” diye düşündüğüm saat son saatimmis, bir saat daha surmeyecekmis meger.
hersey dayanabilecegim kadarmış yani.
bakin dayandim, gayet de iyiyim, kizım da gayet iyi.
evet cok zordu, ama cok da guzeldi. bu bizim kavusma yolculugumuzdu.
hicbir sey dayanamayacagim kadar degildi. tabi ki canim acidi, cunku cocuk dogurdum.
normal dogum yaptigim icin hic bir an pisman olmadim. yapamam diyeni de yadirgamam.
insallah hepiniz minnaklarinizi saglikla kucaklariniza alirsiniz 🙏
burada bazilariniza sövüp zaman zaman hesabimin askiya alinmisligi var, kusuruma bakmayin, bazen fevri oluyorum.
tanisaniz seversiniz aslinda 😅
bazen belki buralara yine bakarim, bilemiyorum.
ama buradaki yolculugum da bitmis gibi hissediyorum.
hepinize tesekkur ederim, yolculugu paylasmak cok guzeldi 🤗🥰
sorulariniz olursa elimden geldigince cevaplarim.
yolculuklarinizda sabir, motivasyon ve huzur diliyorum sizlere. bunlara sahipseniz zaten her seyi basarirsiniz, her biriniz cok guclusunuz, bi kere her seyden once can tasıyorsunuz 😍
saglicakla kalin.
bahsettigim muzik de suydu, burdan indirmistim ben de