Merhaba arkadaşlar. Biz bugün oğlumla 37 hafta olduk çok şükür. Çatı muayenesi için randevum vardı. Burada bazı kötü deneyimleri olan arkadaşların paylaşımlarını görüyordum. Hiç bir zaman kendimi korkutmadım. Sadece eğer muayenede kendimi kasarsam ve benim için bu bir eziyete dönerse doktora danışıp sezaryen konusunda konuşacaktım. Kendim sağlıkçıyım. Çok defa tuşe ya da çatı muayenesi yaptım. Hiç acımadı çok rahattım diyen de vardı ağlayacak duruma gelenler de. Benim fikrime göre eğer çatı muayenesinde abartılı bir ağrı acı yaşayıp buraya çok kötüydü vs gibi şeyler yazacak durumda olursam zorlamaya hiç gerek yoktu. Doğumu da kötü hatırlamak ve sonrasında bunun psikolojisinin getirdiği sorunlar beni yıpratırdı. Bir çok hastada tecrübem olmuştu ve böyle bir karar almıştım. Muayenem çok rahat geçti doktorumda aynı şeyi söyledi. Olabildiğince rahat bırakın kendinizi. Acıyacak korkusuyla kalçanızı sıkıp yukarıya kaldırmaya ya da kaçmaya çalışmayın. Buraya yazmaya gerek bile duymazdım aslında o kadar rahat ve basitti benim için. Sadece burada doktor çok zorladı, ebe neredeyse elini soktu çok canımı yaktı gibi beni etkilenmeyen ama sizi irrite edebilecek çok paylaşım gördüm. Herkesin deneyimi farklıdır. Kendinizi rahatlatın ve iyiye odaklanmaya çalışın. Eğer normal doğum istiyorsanız çatı muayenesi daha yolun başlangıcı ve bu yolun ilk basamağını iyi geçirmeniz normal doğum konusundaki stresini azaltıp daha rahat bir süreç geçirmenizi sağlayabilir. İnşallah böyle olumlu bir şekilde doğum hikayemi de yazmak nasip olur. Hepimize hayırlı ve sağlıklı doğumlar 🥰🤲🏻🤰🏻