Şimdi diceksiniz ki neden yazdın belkide demiceksiniz bilmiyorum… Ama ben çok yakın zamanda kızımı kaybettim anne olmayı onunla öğrendim hareketlerini, karnımın büyüşünü, duygusallığın,aşermelerimi herşeyi ben o minik meleğimle öğrendim zaman geçer ama acılar hep kalır annem bana hep derdiki anne olunca anlarsın derdi ben kızımı koklayamayasamda kucağıma almasamda sevemesemde öpmesemde anneliği çok içten yaşadım aklımdan hiç çıkmasada benim meleğim hep yanımda olduğunu biliyorum herkesin bir kayıpları yaşantıları vardır ama annelik öyle birşey ki ne eşiniz anlayabilir ne yakın dostlarınız anne olanlar anlayabilir keşkelerle demek istemiyorum ama acılarımı tek başıma yaşıyorum benim gibi olan anneler var mı ?