Öncelikle herkese merhaba happy Mom ailesi. Bende burada ki doğum hikayelerini okuyarak kendini motive edenlerdenim. O yüzden yazmak istedim. Öncelikle çok zor bir hamilelik geçirmedim. Sadece bir kaç hafta mide bulantım oldu onun dışında doğurana kadar yürüdüm gezdim evim beşinci katta asansör yok hep merdiven çıktım. 39+4 haftamda artık son gunlerimi sayarken bir gece saat 4 civarı adet sancısına benzer bir ağrı girdi ara ara böyle ağrılar geldiği için başta umursamadım ama beni uykudan uyandıracak kadar siddetlenince anladım bir şeyler olduğunu . Daha sonra hiç telaş yapmadım ağrılar düzenli olarak giriyordu. İki buçuk saat kadar ağrıyı evimde çekmeyi tercih ettim evim hastaneye çok yakın olduğu için telaş yapmadım . Ama ağrılar beş dk bir inince artık gitmenin zamanı gelmişti zorda olsa ılık bir duş alıp eşimi uyandırdım. Hastaneye de yürüyerek gitmek istedim zaten evime çok yakın . Saat 6.30 gibi hastaneye giriş yaptım doktorum da oradaydı muayene etti ve 3 cm açıklık var geceye dogurursun deyip yatisimi yaptılar. Nst bağladılar önce yatarkenn ağrıları karşılamak daha zordu. Bana suni sancı verdiler ben tabi ağrılar arttıkça geceye kadar nasıl dayanacagimi düşünmeye başladım. Bir saat sonra ebe acikligima tekrar bakmak istedi ve tam açıklık 10 cm olmjs hemen doktoru aradı. O sırada lavman yaptılar. suyumu patlattılar biraz bekledikten sonra doktor geldi benim tabi ağrılarım iyice arttı her sancı girdiğinde yere çömelip ikiniyordum. Sonra çatala aldılar doğum başladı doktorum sancinin en şiddetli anında büyük tuvaletini yapar gibi ikinmami istedi bir iki ıkındım ama ben ta bir gün önce ki altıda yediğim yemekle duruyorum ve ağrıdan hiç su falanda içmek aklıma gelmedi bu yüzden ağzım dilim kurudu ıkınamıyorum iyice mecalim tükendi kendimi çok kastım hatta bu yüzden omuzlarımda kırmızı döküntüler olmuş. En son doktora ben yapamıyorum galiba dedim hayır bebeegin burda deyince bana bir güç geldi ve son kez ıkındım fakat uzun ıkınamıyorum bu yüzden biraz yırtıklarım oldu ennson ıkındım ebe de karnıma basarak yardımcı oldu ve mucizem doğdu. Daha sonra bana bir rahatlama geldi dikişleri falan hissetmedim bebeğimi kucağıma alıp kokladiktan sonra herşeyi unuttumm şimdi bile doğum ağrısını hatırlamıyorum sadece dikislerim çok ağrıyor o kadar. En sonunda minik Yağız’ımız dünyaya geldi . Hepinize normal doğumu şiddetle öneriyorum herşeye canlı şahit oluyorsunuz ve bu daha da annelik duygusunu tatmin ediyor. Daha çok yazmak istiyorum ama sizlerinde vaktini çalmak istemem 12 günlük olduk bile hepinizden dua istiyorum bize lohusalık biraz hassas geçiyor. Hepinize hayırlı evlatlar nasip etsin inşallah Rabb’im öpüyorum 😘😘