Eveeeett happymom ailesi herkese canı gönülden selam olsun.✋Doğum yapalı 2 buçuk ay oldu fakat anneliğe adaptasyon süreci içerisindeyken anca fırsat buldum. Ben çok riskli bir gebelik geçirdim sebebi ise gebelikten öncesinde böbreklerim protein kaçırıyor hergün yüzüm gözüm şişiyor tedavi işlemezse diyalize kadar hatta böbrek nakline kadar gidebilecek bir rahatsızlık çekiyordum. Doktorlarım hep sabit 3 yıldır tanırlar artık beni gide gele gide gele alıştık. Neyse evleneceğimi biliyorlardı doktoruma ben 5 yoldur eşimle beraberim evlenir evlenmez çocuk düşünüyoruz bu bir sorun teşkil eder mi diye sorduğum da bana acır gibi bakması cevap verememesi beni benden almıştı ozaman da hastanede yatıştaydım sen ayağa kalk konuşuruz dedi. Neyse hastaneden çıktım birgün kontrole gidip baktım ses yok tekrar sordum düğünüme kalmış 6 ay bişey söyleyin artık dedim bana tek dediği şey, Seni kaybederiz. Gözlerim açıldı nasıl yani ya diyebildim sadece. Evet evet seni kaybederiz bu çok riskli yaşın daha çok genç (23) ilerde düşün dedi. Hayır dedim buna bir çözüm bulun yoksa umrumda olmaz yaparım sonucu ne olursa olsun. Tabi ben bunları tekrar içim buruk duygularım duman fırtınalar kopuyor yüreğimde hani gelip sökseler kalbimi daha az acır gerçekten. Çünkü hayaller… Okadar çok hayal kurduk ki evlenmeden önce eşimle inanamazsınız, sonra biri çıkıp desin ki yok yapamazsın beynim durmuştu boynum bükük çıktım o hastaneden. Ama bir okadar da kararlıydım fakat aklımın bir kenarında gerçekten ölürmüyüm veya böbreksiz veya sakat mı kalırım ne olur bana ? Çocuk doğarsa kim bakar ona ? Ahhhh 2 buçuk ay sonra o günleri hatırlamak garip geldi. Neyse birdahaki kontrolde tekrar konuyu masaya yatırdım sabah gitmiştim dur dedi heyetle toplanalım öğleden sonra gene gel dedi. Öğleden sonra gittim bak dedi ben sana risklerini söyledim bu kağıtları imzalamak şartıyla kendin kabul ediyorsun dedi tamam ya razıyım dedim ve imzaladım. Çocukta sende sağlıklı olursanız asla çocuğu emzirme dedi kullandığım ilaçlardan dolayı onada eyvallah dedim bişey olmaz mama çocuğu olsun nolmuş ki. Neyse düğün oldu bitti Allah’ıma şükürler olsun ilk geceden hamile kaldım gittim kadın doğuma dedim benim durumum böyle böyle böyle. Kesinlikle olmaz çocuğu aldırman lazım masada kalırsın bu çok tehlikeli bla bla bla öfffff dedim vurdum kapıyı çıktım artık özele değilde bide devlet hastanesine gidiyim nolcak dedim gittim hayaller gene hüsran aynı şeyi orda ki doktorda dedi. Gene vurdum kapıyı çıktım ama artık yılmıştım ve hastane bahçesinde dizlerimin üstüne düştüm bi anlık boşlukla ya bunun ne demek olduğunu bu platformda hepimiz bildiğimiz için hiç abartmaya gerek yok o acıyı herkes bilir o anı… aradım eşimi dedim oluru yok olmaz diyorlar tamam bişey olmaz aldıralım sen daha önemlisin dedi. Sen aldır kendini diyip kapattım suratıma gittim eve kitledim kendimi yatak odasına geceye kadar beni ordan çıkarmakla uğraştı tek başıma o odada saatlerce kendimle savaş vermiştim. Peki ne yapacaktım ? Tabikide vazgeçmeyecektim. Nefroloji bölümünün profesör doktoruna gittim o biraz umut oldu bana ve dediki kendine sağlam bir doğumcu bul dedi. Girdim arayışlara buldum gebeliğimin sonuna kadar onunlaydım her kontrolde bana 30. Haftayı görürsek rahatız diyordu ama ben olmuştum 35 haftalık bile sonra 36 sonra 37 ve sonra 38😂🥰 çünküüüüüü beni koruyan tek birşey vardı TANSİYONUM❤️ Hep düşüktü Allah’a şükür hep. Doktorlarımın ikiside şaşırıyor nasıl olur diye günde 12 tane ilaç kullanıyordum bu arada içtiğim ilaçların çocuğa vereceği zararıda araştırmıştık 1 ayda onunla uğraşmıştık dünya genelinde 5 hamileden birinde görülüyor zararı bir bacağının diğerinden kısa olması gibi fiziki zararları vardı. Neyse usgler falan hep süperdi kızım hoplak zıplak çok iyiydi. Ve ben hergün geziyordum hergün çünkü ben buyum birgün kendimi kitledim de noldu kendimle çeliştim resmen attım kendimi dışarlara neyse gün geldi çattı sabah doğuracaktım 38+0 nstye bağlandım sancım çıktı tam zamanında tarih vermişler resmen☺️ Dualarla ayetlerle yasinlerle girdim ameliyathaneye kafamda tek bir soru ordan ikimiz mi çıkıcaz yoksa kızım tek mi çıkıcak ? Önceki gece hiç uyuyamamıştık ve eşime sürekli bunu soruyordum zaten ama bir türlü tatmin olamıyordum hatta öyle ki beni gece 5te hava aldırmaya çıkarmıştı o derece. Neyse yavaş yavaş sedye ilerliyor geldik zurnanın zırt dediği yere, sezeryan ve genel anestezi istemiştim. Eşimle vedalaştım ailemle sevdiklerimle hastane ana baba günüydü çünkü dönüşü olmayan bir yoldaydım. Onlar için ben doğuma girmiyordum büyük bir ameliyata giriyordum resmen. Girdim ameliyathaneye anestezi uzmanı geldi ve vurdu iğneyi ardından doktorumu gördüm merak etme bende iyi uykular diyip el salladı güldüm en son sizi hatırlicam heralde dedim ve uyudum. Peki birdaha uyanabilecekmiydim ? Şaka gibi ama uyandım 🙏 odaya çıkartıldım ağrılar içinde aa ben uyanmışım bile düşünemeden bebeğim iyimi dedim sonra arkadan bir ses, bal dudaklı bebeğin oldu🥰 onunla buluşma anı hayal edemeyeceğiniz kadar farklıydı tek birşey diyebildim yaaaa bu neeee 😂 ya çok güzel sarışın bir arı maya doğurmuşum😂 çok güçlü kaldık ikimizde çooook doktor geldi yanıma iyimisin anlatayım neler olduğunu dedi ve başladı anlatmaya. Bak seni çok hızlı bir şekilde açıp kapattık kan kaybın olmasın diye biz birşey göremedik bundan sonrası nefrolojide dedi. Kızın çok iyi bakımları yapıldı testler yapıldı herşey yolunda senin için elimizden geleni yaptık gerisi Allah’ta dedi. Ve kaldım kızımla, kocamla,duygularımla baş başa tarifsiz bir an yaşamaya. Bu süreçte herkes çok destekçim oldu allah var ama EŞİM bir yana allahım ondan razı olsun o olmasa yani başka bir adam olsa kiiii düşünmek bile istemiyorum asla yapamazdım asla tamam ben gene güçlü ben. Ama eşim varya bambaşka destekçimdi iyiki onunla evlenmişim iyiki o kaderimmiş iyiki onu sevmişim❤️ Birgün bile kötü düşünmeme izin vermedi 20. Haftadan sonra tansiyon seyri olabilir demişlerdi dikkat etmen gerek eşim ben uyurken bile tansiyonuma bakıyordu o derece ve tek derdi bendim. Hani karnımda çocuğu var değil karıma birşey olmasındı bütün hedefi, şimdi olduk 2 buçuk aylık hiç bir sorun yok onca ilaçlara rağmen sadece emziremiyorum ama asla üzülmüyorum hayırlısı buymuş. Yatınca resimlerine bakıyorum kalkınca da saatlerce oynuyorum uyusun istemiyorum☺️ Ya çok farklı duygu çokkkkk yaşatan rabbime elhamdulillah ❤️ Bazı söyleyeceklerim var sezeryan acısı illet birşey hala dün gibi aklımda ama önemli olan yatmamak o yatağa yatıp kalırsanız asla kalkamazsınız ilk gün 6 saat zorunlu yattım sonra hep kalktım gezdim hatta hastanede hemşire anne nerde tuvalette mi dediğinde yooo burdayım diyip güldüğümde şok oldu😂 bu nasıl anne oturmuş kahve içiyor diyo😂 misafir koltuğunda oturuyordum kayınvalidem kaldı 1 hafta hep onu izledim ne nasıl oluyor diye ve 3. Günde çözüp kendim yapmaya başladım. Hatta bu sabah öyle bir sıçmış ki kızım altına aldım sabahın 9unda attım banyoya yıkadım bir güzel 😂 Allahım hakeden herkese yaşatsın umudunuzu kaybetmeyin kendim pahasına bile olda doğurdum o miniği lütfen şu evladından vazgeçenler, aldıranlar( keyfi) bırakıp gidenler, sokağa atanlar allah size vicdan versin.
GEREKLİLER,
DEPEND
DEPEND
DEPEND
işimi çok gördü böyle harika birşey yok. Diğer hastane çantasında olması gereken herşey cidden lazım oluyor. Bebek için zıbın ve alt çok gerekli sürekli sıçıyor. 😂 ayyy destan yazmışım neyse öpüyorum güzel kalplerinizden ben yaptıysam herkes yapar unutmayın😘