Merhaba arkadaşlar, nasılsınız ? Umarım iyisinizdir ve sizin için hersey yolunda gidiyordur.
Bu benim hikayem biraz uzun olacak ama asla pes etmemenizi gösterecek bir hikaye.
Öncelikle ismim Leyla ve bu benim ilk gebeliğimdi yurtdışında yaşıyorum o yüzden iyi ifade edemiyorsam kusura bakmayın , hersey 16 haftaya kadar çok iyi ilerledi ne bir bulantı kusma vs hiç bir şey yoktu çok rahattım ama 16+4 bir sabah uyanınca sıcak bir şeyin aktığını his ettim ve bu öyle ara ara akmaya devam ediyor suyum geldiğini anladım acile gittiğimde bunu onayladılar ve hasteneye yatışım yapıldı.
Ebeler doktorlar gidip geliyorlar ve bana hiç bir şeyin yapılamayacağını söylediler suyum hepsi gelmiş bebeğin sıvısı kalmamış bebek çok küçük kurtarılamaz ama Kalbi atmaya devam ediyor benim enfeksiyon riskim çok yüksek olduğundan gebeliği sonlandırmamız gerekiyormuş, içim içime sığmıyor her ultrasona girdiğimde allahim eğer bu gebelik bitecekse senden gelsin kalbi kendiliğinden dursun ki ben gebeliği sonlandırmayım diye her dua edişimde kalbi hep atmaya devam etti.
3 gün ardından beni eve yolladılar gidin kafanızı toplayın ailenizle vakit geçirin ve bize kararınızı bildirin dediler, eşimin ve ailemin baskısıyla artık mecburen kabul etmek zorunda kaldım herkes hiç bir şeyin benden önemli olmadığını söylediler ama ben kendime laf geçiremiyorum.
Hasteneye kararımı bildirdim randevu verdiler ve gidip kağıtları imzalamam gerekiyordu ki gittiğimde son bir ultrason çekinelim dedik ve orda çok az olsa da sıvı göründü içim kıpır kıpır 1 hafta mühlet istedik belki sıvı çoğalır diye ve o sıvı çoğaldı ve zamanla resmen normale döndü.
Her hafta olmak üzere tahlil yaptım ama hiç isyan etmedim hep Halime şükür ettim Allah’ın vardır bir bildiği dedim imtihanımdir dedim başım gözüm üstüne.
25 haftayı zor görürsün dediler ve ben 25 haftayı da gördüm her 15gunde bir nst ye girdim ve ne sancım vardı ve bebeğin kalp atışı normaldi.
37 haftaya kadar sürdü böyle doktorlar artık risk almak istemiyorlardı benim hala devam eden enfeksiyon riskim var ve artık bebek de prematüreden çıktığı için suni sancıyla doğumu başlatmak istediler ve ben kabul etmedim aylardır yaptığım her tahlilde enfeksiyon veya herhangi bir şey gözükmedi şunun şurasında kalmış bir kaç hafta ona da Allah büyüktür dedim ve hiç umut etmedikleri gebeliğim 41+1 kadar gitti ve 10/04/2020 tarihinde normal doğum ile oğlum Asil Deyyan geldi.
Ahh nasıl bir duygudur anlatamam su an bunlari yazarken bile gözlerim yaşlı, yeniden dünyaya gelmiş gibi yeniden nefes alıyormuşum gibi, çok şükür, El hamdulillah ki bizim siğinabilecegimiz Rabbimiz var hiç bir zaman ümidinizi yitirmeyin hersey Allah’dan 🙏
Gebe olup da doğuracak olan, bebek isteyip de bekleyişte olanlar, Rabbim yar ve yardımcınız olsun, her şey gönlünüzce olsun.
Sağlıcakla Kalın 🌹❤️