Birgün bende yazabilecek miyim gerçekten diye düşünüyordum gerçekten hayal gibi geliyordu çok şükür bende buraya doğum hikayemi yazıyorum. 36. Haftamdan bir cm açıklığım vardı ama onu açıklıktan saymıyor doktorlar sonra 38 e randevu verdi tekrar bir cm açılma herhangi bir sancı yok 39+4 sabahı gittim ne sancı ne açılma hicbirsey yok çok moralim bozuldu , çünkü heyecanla gelmesini istiyorum ve yakın arkadaşlarımla haftalarimiz aynı onlar doğum yaptı bende bebeğimi artık kucağıma almak istiyordum. Neyse doktor sancı veya açıklık yok salı günü yani tam kırk haftası dolunca sunu sanci verelim o şekilde alalım dedi ama açılma olmazsa veya bebek aşağı inmezse sezeryan küçük bir ihtimalle dedi. Ben asla sezeryan istemiyorum istemiyorum ya başıma gelir diye düşünüyorum bir yandan. Ama artık bebeğimin gelmesini öyle istiyordum ki hangisi hayırlı ise öyle olsun diyorsunuz. Bu arada karnın inmemiş boyun çok uzun değil sen normal yapamazsın seni sezeryana alırlar diyenlere hiç kulak asmayın bebeğiniz ve kendinize güvenin. Neyse hastaneden öğlen geri döndük kahvaltı yapmamıştık kahvaltı yaptık bende dedim ki ya zaten salı ya kadar vakit var madem bende bu arada uzuuun bir dus alım kendimle ilgilenim malum bunu bir daha yapamayabilirim 😄 iki saat duşa girdim kendime bakım yaptım dinlendim sonra akşam oldu annemlerde bizde kalıyor kendimde bir enerji hissettim ama içimden bir ses diyor ki ya doğum filan yaparsan yat uyu biraz diyor 😄 biraz uzandım eşimden belime masaj yapmasını istedim masaj yaptı sonra uyudum ben birden böyle karnımın altında sert bir tekme hissettim uyumaya devam ettim sonra adet sancisi gibi böyle alttan yukarı doğru çıkan bir sancı hissediyorum uykumun arasında rüya herhalde diyip uyudum taktım ya kafayı iyice artık sanci bile hissediyorum dedim kendi kendime sonra yine sancı geldi lavaboya gittim birde baktım kii suyum gelmiş 😍 aynı böyle oldu gözlerim filan şimdi suyu merak edenler olabilir böyle akıntı gibi değil bildiğin su ve tutamıyorsun ben o an yok artiik dedim çıktım ama nasıl mutluyum 😄 sonra eşime söyledim ciddimisin sen dedi onuda sancı tutmaya başladı 😄 annemlere söyleme azıcık uyusunlar şimdi uyku tutmaz diyor eşim ama baktım suyum baya geliyor annemlere de söyledim duşa girdim saçlarımı filan yaptım vakit geçsin diye sonra hafif kanlı gelince dedik artık gidelim nolur nolmaz bu arada suyumu 00:10 gece filan fark ettim 1:30 gibi hastaneye gittik damar yolu filan derken beni 2:00 da nst ye bağladılar ben diyorum ki abla ne zamana doğum yaparım filan gülüyorum ebe de doğum yapacak insan böyle güler mı diyor yani sancı daha başlamadı diyor 😄 eşimi sadece bir kaç dakika işlemler için aldılar malum virüs var diye kimse yoktu yanımda telefona bile izin vermediler sonra eşim gitti ben nst de iken yarım saat sonra benim sancılar 60 i bulmaya başladı ve artık ben imkansız yatakta duramadim yani yatamadım kesinlikle ayakta sürekli sallanıyorum hareket ediyorum sancidan elimi kolumu yerinde tutamaz hale geldim ama suyum geldigi için benim sancım çok sert ve şiddetli olmaya başladı yani açılma daha iki üç cm kenden suyum geldi ve sürekli artık su geliyor ama geldikçe rahatliyorsun benim daha açılmam altı yedi cm Ken ıkınma hissi geliyor baya baya abla yanıma gelip muayene ediyor o muayene beni o kadar rahatlatıyordu ki hani acı vermiyordu ama rahatlatıyordu en son yedi cm olmuş hadi maşallah beklediğimizden hızlı oldu acilman dedi saat 6 filandi artık ama ben sürekli ayaktayım nst ye bağlı şekilde sadece ıkınma hissi gelince bağırdım oda elimde olmadan diğer vakitlerde dua ettim birşeyler okudum arkadaşlar çok bağırmamaua çalışın hiç bağırmadim diyemem ama enerjinizi o ıkınma zamanına bırakın birde ıkınma gelince benim midem bulandı aç olunca tam üç defa kustum kusmak rahatlatıyor bu arada en son muayene ettiler hadi ikin bakalım dedi yatakta ben ikiniyorum ama yetersiz bak bırakma sen nefesini bogulmazsin hadi yaparsan eğer bak bizim mesai bitmeden doguracaksin dedi sonra beni yatakta bıraktılar sen ikinmaya çalış diye ben denedim en son bağırdım abla gelin diye geldiler bir iki defa ikindim ve çatala götürdüler sonra orda da üç dört defa ıkındim bırakmadım bebeğim için ve o arada kesi atıldı hiç acımıyor o sancıyla merak etmeyin ve sonunda bebeğimin kafası çıktı gövdesinden sonra kayıp gitti zaten onu yan tarafta temizlerken plesentayla dikişi hallettiler o an şok oldum ya yaptım dedim gerçekten benim bebeğim mı bu herşey bitti yani sancı filan herşey biran önce dikişim atılsinda kucağıma alım diye düşündüm ebeler beklediğimizden daha güzel ve hızlı gelişti dedi arkadaşlar sancı kolay birşey değil sizi burda pembis hikayeymis gibi göstermim ama herkesin acı eşiği farklı suyunuz gelmezse veya daha büyük bir açıklıkta gelirse daha az süre sancı cekersiniz o yüzden tavsiyem sadece rahat olun ve olayı akışına bırakın sancı çekerken dedim ki en geç sabaha olmadı öğleye yavruna kavusacaksin hadi az kaldı aylar surmicek buda bitecek dedim ve gerçekten o beni çok rahatlattı benim doğumum böyleydi sadece 5 buçuk saat aşırı sancı çektim ve ikide başlayan doğum serüveni 7:28 de bitmişti çok uzun yazdım biliyorum ama çok heyecanlıyım ve şuan yanımda minigim tosbik tosbik uyuyor 😍