minikinannesi_ ay gülmek istedim bi an bende aynı şeyleri okuyup ya hala aynı muhabbet anlamadı kimse dedim ki bu yorum çıktı karşıma😂
O kadar iyi anlıyorum ki yetersiz hissetme duygusunu hamilelik hormonlarını zirvede yaşayan biri olarak sabaha karşı uyuyorum bende eşim ise giderken ses vs oluyor gözüm açık ama bilincim kapalı olduğu için kalkıp kahvaltı hazırlayamıyorum o da onun farkında ve her gün (kaynanamdan gelen psikolojik baskı mı desem bilemedim) işe gittiği için ağlıyorum sebebi de şöyle açıklayayım kaynanam bana bi kere maas durumunuz belli çocuğun 3 parça kiyfaeti 2 tane bezi olsa ne olmasa ne ben defolu bezle çocuk büyüttüm düşün biraz kocanı ortada eksik yok ( ki hiçbir şey almamıştım 1 paket ıslak mendil bile yoktu düşünün 7.ayima girdim hala yok elim varmıyor almaya 😂) demesiyle bütün hevesim kaçtı şimdi eşime su söyleyeceğim para bırakır mısın demeye çekiniyorum ve her işe gidişinde sen bizim için bu zor günlerinde çalışıyosun ben para yiyorum anca diye ağlıyorum elimde değil yapabilecek hiçbir şeyim yok :( vücut değişiyor, düşünceler değişiyor, kafa yapısı değişiyor ve en önemlisi bünye kendini çok farklı bir şeye hazırlıyor. Eminim ki eşiniz siz kalkamadınız kahvaltı hazırlayamadınız diye içerlenmiyordur hatta varlığınıza şükredip evden öyle çıkıyordur üzmeyin tatlı canınızı da bebisinizi de olabildiğince dinlenin🥰