Hilal1608
Çocuğu olmayan bir sahâbi, düşük de olsa bir çocuğunun doğması ni cok istiyordu. Böylece onun ölümüne sabrederek mükafatını Allah’tan beklemeyi azu ediyordu. O biliyordu ki, ölü doğan çocuk, kaybına sab redildiği ve mükâfatı Allah’tan beklendiği takdirde, annesi ve babası için hic doğmamış çocuktan daha hayırlıydı. Peygamber terbiyesiyle yetişen sahâbe-i güzîn efendilerimiz işte âdetâ böyle birer sevap avcısı idiler. Çün kü onlar Fahr-i Alem Efendimiz’in şu tür hadislerini iyi biliyorlardı:
Düşük yapılan çocuk, şâyet annesi onun ölümüne sabretmiş ve sevabini Allah’tan beklemişse, kesik göbeğiyle annesini tutup doğruca cennete götürür. Şayet düşük yapılan çocuğun annesi ve babası cehenneme gir mişse, o çocuk Allah Teâlâ’ya nazlanır, o zaman da ona, anne ve babasını alip cennete götürmesi söylenir.
Ebu Davud, Edeb 3, nr. 4779. Ayrıca bk. Buhâri, Edeb 102, nr. 6114; Müslim, Birr 106
Ben bu hadisi okuduktan sonra biraz daha içim rahatladı inşaAllah bütün evladını kaybeden annelere iyi gelir