Nasıl başlasam nereden anlatsam bilemedim.
Buraya herkes gibi güzel dogum hikayemi yazacağımı hayal eder,okurken buradakı hikayeleri tebessüm ederdim ama kısmet olmadı .Erken dogum hikayemi ve oğlumla yaşam savaşımı yazmak varmış..
Daha öncesinde 2,5 aylıkken bir düşüğüm vardı .
Tamamlanmış düşükten sonra rabbim yeniden bir evlat nasip etti bize .Mayıs da bayramda gelecekti kuzum bize çifte bayram yaşatacaktı.
4 aya kadar biraz zor hamilelik geçirdim miğde bulantısı,kusma vs ama iş hayatıma engel olmamıstı ,rahattı da işim .
Sonrasında daha da güzel gitti muayeneler,kontroller,detaylı ultrason her şey çok güzeldi ,yolundaydı .
Son muayene tarihime daha cok vardı salı akşamı kahverengi akıntılar gelmeye başladı .Eşimin ısrarıyla hastaneye gittik acile test yapıldı ,alttan muayene yapıldı ultrasonla enfeksiyon var dendi ilaç verildi.Ayrıca nts bağlanmıstım sancı cıkmadı cocugun hareketleri ve kalp atısı cok normal hatta bu haftalarda görmediğim kadar iyi dedi ve evimize gittik.
Ertesi gün carsamba günü işime gittim on dakkada bir ağrı gelmeye başladı ama dün de duyduklarımdan sonra yok yasemin enfeksiyondandır dedim.Çıkışa dogru daha koyu pembemsi akıntılar geldi ve ağlamaya başladım aklıma düşüğüm geldi .
Sonra yine kendini toparladım sakinleşmeye calıstım çıkışa az kalmıstı anneme yemeğe gidecektik .
ve gittik yemek yerken fark ettin ki beş dakkada bir sancım geliyor ama sakin kalmaya calısıyorum eşim yeter gidiyoruz dedi .
Hala dogum belirtisi olduguna inanmadıgım için kendi hastaneme gitmedim gitsemde aşmayacaklarmıs zaten Kanuniye gittik eğitim ve arastırmaya .
Yine alttan muayene ettiker ama rahim ağzını göremedi elle bakmam lazım dedi .
Hazır değilim olmaz doktorum daha buna zaman var demişti dedim .
Bakmamız lazım dedi.
Ve açıklık var 5,6 cm düşük olacak dedi .
Ağlamaya bağırmaya başladım hayır olamaz düşün zamanını geçtim bir daha kaybedemem ben diye.
Başka ebe geldi o da baktı 6 cm açıklık dogum başlamıs sakin ol yaşama sınırında kilosu gayet iyi dedi geciktirmeye calısıcaz ama sakin kal dedi .
Beş dakka sonra ne olacagını bilemeyiz diye telkinlerde bulundu.
Sonrası sancılı kabus gibiydi .
Geciktirmek için iğne vuruldu haplar verildi nts bağlı kaldım yalvarmama rağmen beni ayaga kaldırmadılar ailemle görüştürmediler telefonla bile iletişim yoktu .
Bir başıma o sancı odasında ağlamaktan kıvranmaktan kafayı yedim.
Sadece oğlumla konusmak onun hareketlerini hissetmek biraz iyi geldi .
Ama bir başına olmak o ebelerin tavırlarını cekmek ,yan odalarda ki bağrışları duymak .
Dogum yapanların cığlıklarını duymak .
Suyumu patlattılar sonrası daha zordu .
Çok zor seyler yasadım uzatmak bunaltmak istemiyorum.
Sadece gözümü kapattıgım her an hem dogumum hemde oğlumun apar topar götürülmesi geliyor gözümün önüne.
Bir sekilde normal dogum oldu oğlum 43 cm 1460 gram dogru uzaktan gösterdiler hiç bir sey hatırlamıyorum sadece o cok küçük nasıl olucak diye ağladıgımı ve bu küçücük bedenden o ağlama sesi nasıl gelir dediğimi hatırlıyorum.
Benim miniğim nasıl güzel bağırdı ben buradayım anne dedi.
Ve onu ağar topar götürdüler.
Solunumunda sıkıntısı varmıs yogun bakıma almıslar .
Daha sonra eşim çıkması dikiş oralarda kabustu ama Kuzey Efemin sesini duydum ya yasıyor dedim şükrettim ve bir an önce onu göreceğimi sandım.
Beni çıkardılar sonunda eşimi ailemi oğlumu görecektim.
Sandalyede gittik koridorun basınsa eşim kosa kosa geldi yüzü gözü şişmiş ve gördüğü an sarılıp ağladı bende aynı sekilde çok korktum sana bir sey oldu sandim dedi .
Arkasından annem geldi o eşimden de beter oğlumu sordum yogun bakımda gördünüzmü meleğimi dedin hayır sen gelmeyince annen bayıldı bizde onla ilgilendik dedi eşim.
Ah annem anne olunca daha da anladım değerini.
Sözün kısası hayal ettiklerimin hiç biri gerçekleşmedi umrumda mi asla değil içimde kaldımı asla kalmadı ama oğlumun kokusunu duyamamak kucaklayamamak ah o anlatılmaz.
Emzirememek ona dokunamamak .Gözyaşlarıma hakim olamiyorum suan bile yanlıs biliyorum isyan değil ama çok zor çok zor 😔
Persembe sabah 5.20 de doğdu miniğim 13.30 da eşimle gittik gördük şükür gösterdiler.
Allahım çok güzeldi çok masum minicik ismiyle seslendik hemen tepki verdi ellee ayaklar oynadı babası konusmaya devam ettikçe diller çıktı gözler acılıp kapandı çok güzeldi o an hemşire bebeğinizle çok konusmussunuz belli sizi hissetti tanıdı dedi .
Fotograf cekmek yasaktı bir umut rica ettik yok dediler ve onu orada öylece bıraktık.
o gün solunum cihazına bağlanmıs bebeğim .1400 grama düşmüş.
Cuma günü taburcu olmadan yine gördük 1450 gram olmus ve cok güzeldi yine Allahım aşık oldum ona gözümün önünden gitmiyor.
Eşime gizlice fotograf cek özlemimi gidereyim dedi. Çekti hemşire kızdı ama umursamadık .
Sütüm gelmedi ilk üç gün .
Dün gece geldi acilen götürdü eşim yavas da olsa geliyor.
Çok uzattum kusura bakmayın 😔
Hala dökmek istiyorum içimi .
Bugün ben götürdüm sütümü bilgi aldım 1300 grama düşmüş (bunun normal oldugunu söylediler)Kendi basına nefes alıyormus cihaza bagımsız (bunun iyi bir sey oldugunu söylediler)
Çok küçük oldugu için her seye hazır olmamıI da söylediler zayıfladıgını söylediklerinde yine ağlamaya başladın .
Ah kalbim sıkısıyor suan sanki ruhum aklım kalbim bedenin orada ben burda yaşayan ölüyüm .
ve virüs nedeni ile görüşler yasaklandı cumadan cumaya görecektim gün sayıyordum ama olmadı..
Dua edin olurmu Kuzey Efem’e minik savascıma ..