Merhaba kızlar, hamileliğimi öğrendiğimden beri uygulamayı takip ediyordum ama paylaşım yapmak bugüne kısmetmiş en başından beri zorlu bi hamilelik sürecim oldu. İkizlerim Beni biraz zorladı ilk aylar düşük tehlikesinden dolayı pek kalkamadım ikinci tremester o kadar zorlamadı ama yine de bişeyler yapmam kısıtlıydı son aylar da erken Doğum riski sebebiyle çok bişe yapamadım iğneydi ilaçtı derken 36ncı haftamızı doldurduk çok şükür niyetimiz en azından bi hafta daha beklemekti ama benim kuzucuklarımdan birinin gelişimi diğerine göre zayıf olduğu için doktorumuz beklemek istemedi ve 02.01.2020 ye sezaryen için gün verdi. Hem çok heyecanlı hem çok mutlu hemde acaba bizi neler bekliyo diye biraz tedirgindik açıkcası 2ocak Perşembe günü sabah 8.30da yatışım yapıldı damar yoluydu hazırlıklardı falan derken doktorum beni öğle arası 12.30gibi Doğuma aldı çok korkuyodum spinal anestezi nasıldır çocuklarım küveze girecek mi neler olacak bilmiyordum anestezici 3kere belimden iğneyle girdi ama tutmadı dördüncüye tuttu korku ve heyecandan mıdır yoksa ameliyathanenin soğuğundanmıdır bilmem ama ben bayaa titriyodum sonra doktorum geldi biraz sohbet ettik korkmamam gerektiğini çekiştirmeler dışında bişe hissetmeyeceğimi söyledi neyse önüme çarşaf falan attılar görmeyim diye başımda biri beni konuşturuyo korkmayım diye tam başladılar mı derken ince bi ağlama sesi duydum saat12.56da Hüseyin’im doğmuştu ve hemen ardından 12.57de Konuralpim’in ağlama sesi duyuldu bebeklerimi direk temizlemeye götürdüler ben nasıl iyiler mi dedim ikisi de ağlayarak doğdu çok iyiler boylarıyla kilolarıyla dediler ve bi kaç dakika sonra bebeklerimi yanıma getirdiler baktım çok küçüklerdi sonrasında hemen muayene için götürdüler doktorum beni diktikten sonra odama çıkardılar ve gittiğim de oğullarımın ikisi de yoktu solunum sıkıntısından dolayı küveze alınmışlar odada eşim annem babam erkek kardeşim ve halam varlardı çocuklarımı sorduğumda bize getirdiler gördük iyilerdi tedbir amaçlı küveze aldıklarını söylediler bi tarafım çok buruktu ben Doğumdan çıkana kadar eşim odamızı falan süsletmiş ama çocuklarım yoktu yanım da beşikeri bomboştu bi taraftan en azından güvendeler emin ellerde diye kendimi motive etmeye çalışıyodum anestezi etkisini kaybettikçe ağrılarım oluyodu ama sağolsun hemşireler hemen ağrı kesici yapıyolardı biraz daha rahattım saatini tam olarak hatırlamıyorum ama akşam beni yürütmek için geldi hemşireler ama hemşirelerden destek aldıkça ağrım daha çok oluyodu o yüzden kendim yürümeyi tercih ettim gayet iyiydim çok bi ağrım olmadı kalkınca da hemen çocuklarımı görmeye yoğun bakıma gittim eşimin de desteğiyle çok küçüktü yavrularım aslında gayet iyilermiş kilo olarak ama bana çok küçük görünüyolardı bebeğimin birinin bi kaç güne diğerinin ise henüz belli olmadığını söylediler iyi olsunlarda ben beklemeye razıydım 2gün hastanede kaldım ve kaldığım süre boyunca her 3saate bi oğullarımı görmeye gidiyodum ve üçüncü gün ben taburcuydum ertesi günde ilk doğan oğlumu küvezden çıkarmak için gelecektik ve geldik doktorum bebeği çıkarmaya geldiğinde yanıma uğra bi muayene ediyim demişti ikiz olduğu için kan çok fazla kaybetmiştim kanamam da durmayıp pıhtı şeklinde gelmeye devam edince Hüseyin’imi küvezden çıkardıktan sonra kendi doktorumun yanına gittik beni muayene etti ve bana yatış vereceğini bu halde gönderemeyeceğini söyledi hemen operasyon yapmam gerekiyor içerde çok fazla pıhtı var ve bu seni düşürür dedi eşim oğlumu arabaya götürmüştü kalabalık ortam da beklemesin ben bi görünüp gelirim diye göndermiştim ama iş öyle olunca hemen eşimi arayıp hastaneye alıyolar beni yukarı gelin tekrar dedim ve doktorum hemen operasyona aldı beni eşim arıyor öyle ama doğumhanede çatala çıkardıkları için cevap veremiyorum doktoruma dedi. beni merak etmişlerdir aroto cevap veremiyorum neler olduğunu da bilmiyo oğlum da var deyince doktorum tamam biz eşinle konuşuruz deyip ordan birini yönlendirdi eşimle bebeğime oda hazırlamaları için sonrasında vakkumla içerdeki pıhtıları çekmeye başladı ama ben bağırmamak için kendimi zor tutuyorum doktorumun yanındaki sekreterde geldi operasyona elimi tuttu beni sakinleştirmeye çalıştı falan baya ağrılı bi operasyondu ama işlem bittikten sonra öyle rahatladım ki tüm ağrılarıma sebep o pıhtılarmış doktorum bana yatış verdi tekrar bu gece takip altındasın yarın tekrar konuşuruz dedi ayağa kalkamıyorum sonda bi yandan bi taraftan da pis kanlar çıkması için sonda gibi bişe daha taktılar kollarımda serumlar kan takviyesi falan derken oğlumun doktoruyla konuştuk bebeğimizin bi süre daha yoğun bakımda kalmasını rica ettik doktorumuz da sağolsun kabul etti ve ben 3gün daha hastanede kaldım ertesi gün Hüseyin’imizi alıp taburcu olduk 10uncu günün sonunda da küçük oğlumuz Konuralp’imiz taburcu oldu şuan 2ay 14günlük olduk bile
bayaa uzun olmuş ama fazla detaya girmemeye çalıştım hakkınızı helal edin
))