Kızlar merhaba, bu program ile hamileliğimin 5. Haftasında tanıştım ve o zamandan beri bir çok doğum hikayesi okudum. Sıra banada gelecek miymiş? Zaman gerçekten çok hızlı geçiyor. Daha dün gibi ilk açtığım postu hatırlıyorum ve linç yemiştim🙈 hamileliğe hazır değilim ne yapacam ben yazmıştım. Ve hamileliğimi öğrenince 3 gün ağlamıştım 2 haftada toparlanamamıştım. Şimdi ise gülüyorum o günlere😅 bilseydim bu kadar güzel bir şey olduğunu ağlamak yerine parti düzenleyip kutlardım. 🎊 benim hikayem işte böyle başladı. Sonra alıştım bir bebeğimin olacağı fikrine. Ve hamileliğim 25. Haftaya kadar muazzam devam etti. 25. Haftada bebeğimin suyu azaldı. Ve riske girdi. O an öyle çok ağladım ki ona bir şey olacak diye. İşte ben anne olacağımı tamda o an hissettim. Öyle kalp atışlarıyla filan hissetmedim birşey. Sonra doktor doktor gezdik. Riskli gebeler katagorisinde buldum adımı, ve o saatten sonra 33. Haftaya kadar periontoloğun gözetiminde kaldım. Günde 5-6 litre sular mı içmedim, bardak bardak havuç sularımı, kan sulandırıcılar mı neler neler. Ama çok şükür 33. Haftada suyum normale döndü. Ve beni periontolog tekrar kendi doktoruma sevk etti. Ama bu defada bebeğimin gelişimi normalden hep 5-6 hafta kadar küçük seyretti. Haftada 2 defa kontrole gitmeye başladık bu saatten sonra. Ayrıca hala işi de bırakmamıştım. Ne yalan söyleyim ben hamileliği çok sevdim. Hiçte zorlanmadım bu olumsuzluklar olmasına rağmen. Hep bir koşturma halindeydim. Devamlı çalıştım, ve totalde 13 kilo aldım. Hiç oturmadım desem yeridir. Akşamları da eşimle hep yürüyüş filan yapıyorduk. İşten gelip yoruldum çıkmayalım demiyordum. Ve işim evime 65 km uzak günde 130 km gidip geliyordum. Her neyse öyle böyle 37. Haftam oldu ve doktor doğumu 38+0 da yani cuma günü başlatacağız Çünkü bebeğin gelişimi durdu 32 haftalık ile uyumlu, daha fazla bekletemeyiz dedi. (Normalde doğum 6 Mart fakat doktorun dediği tarih 21 Şubat) ben korktum biraz. Güvenmedim ve bir kaç tane daha doktora gidip sordum. Gittiklerin içinde farklı bir periontolog da vardı. O da aynı şeyleri söyleyince ben mecburen boyun büktüm. Perşembe günü doktorum alttan muayene yaptı ve bebek henüz aşağı inmemiş dedi. Suni tutmaz hadi sana Pazartesiye kadar daha müsade, kendisi geldi geldi gelmedi Pazartesi suni sancı vereceğiz gelmezse gece dinlenirsin 2. Gün tekrar suni hala gelmezse sezeryan dedi. Açıkçası biraz korktum nasıl dualar ediyorum hafta sonu kendiliğinden gelsin diye. Perine masajı, pilates topu herşeyi Perşembe günü akşamı yaptım. Eşim sen bu gece kesin doğurursun diye bana takılıyordu. Bu arada Pazartesiye kadar her gün gel nst çekil dedi. Cuma günü sabah eşimi işe göndereceğim ( bu arada ben 4 gün önce izne ayrıldım planım 3 hafta evde keyif yapmak olacaktı) lavaboya girdim bi baktım el kadar pembemsi bir kan löp klozete düştü. Aha dedim nişanım geldi. Doğumum yakın suni sancıya gerek kalmadan doğuracam ben. Eşime dedim sen git işe ben doktora gideyim muhtemelen yarın yada pazar bebek olur. Tam gideceğim sıra bi arkadaşım beraber gidelim sen yalnız kalma dedi. Onun da bebişi var ama sağ olsun onu da aldı benimle geldi. Nst ye bağlandım doktorun odasına girdim sonucu vermek için ve gelen kanı anlattım. Doktor kan normal olabilir dedi. Süper doğum başlamış tarzı filan Farklı bir tepki beklemiştim açıkçası. Ama öyle bir tepki vermedi. Sonra nst ye baktı bebeğin kalp atıllarında sıkıntı var, tekrar nst ye soktu yine aynı. Ben seni böyle gönderemem seni doğuma alıyoruz dedi. Ben ağlamaya başladım yanımda ailemden kimse yok. Hemen eşimi aradım, beni doğuma alıyorlar sen evden çantaları valizi al gel dedim. ( her zaman takılıyordu gezmeye giderken arabada doğursanda masraftan kurtarsan beni diye, az kalsın gerçek olacaktı. Kendi doğumuma kendim gittim. Eşim tüm kontrollerde yanımdaydı ilk kez bir kontrole yalnız gittim ondada doğuma alındım) sonra doktor bir kez daha nst ye bağlan ona göre doğum şeklini belirleyeceğiz dedi ve sonuç olarak sana suni veremeyiz bebek tehlikede hemen sezeryan için seni hazırlasınlar dedi. Bu arada ben herkesi arıyorum ailemi kayınvalideleri hepsini, hepside şehir dışında oturuyor. Doktor bi arkadaşım var ona haber verdim hemen yanıma gel doğuruyorum diye. Toplantıdan çıkıp ağar topar doğuma gitmeden yanıma geldi, onu görünce biraz rahatladım. Sonra eşim geldi sarıldık ağladık öptük birbirimizi fotoğraf çekildik ve hooop kendimi ameliyathanede buldum. Sonuç sipinal sezeryan. Küçük fındığım 21 Şubatta saat 13.08 de 1900 gr olarak dünyaya geldi. Öyle tatlıydı ki, fındık gibi küçücük 40 cm. Bebeğimi bana gösterip babasının yanına götürmüşler beni odaya aldıklarında odam süslenmiş, en yakın arkadaşlarım gelmiş, eşim oğlumla ten tene temas yapıyordu. Ortam o kadar güzeldi ki ( tabi o ara ben ortamın güzelliğinden ziyade canımın haliyle ilgilensemde yinede fark ettim) sonra kucağıma verdiler. Öyle minikti ki ben seni nasıl büyüteceğim oldu ilk sözüm. Öyle masum, öyle güzel kokuyordu ki. Doğumda çok ağlamıştı bu kocaman ses nasıl olurda bu minnacık bedenden çıkar çok şaşırdım. Sonra bebeğimde enfeksiyon çıktı ilk gün yanıma verdiler 2. Gün aldılar küveze koydular. Anne karnında kapmış. Birde sarılık derken 10 gündür küvezde ne zaman çıkacağımız net değil. 15. Gün olabilir dediler ama dua ediyoruz bir an önce çıksın diye. Hergün yanına gidiyoruz 2-3 defa emzirip hasret gideriyorum minik fındık oğlumla. Bu arada doğumdan sonra 1-2 saat içinde annemler ve kayınvalidemle görümcemler kardeşlerim hepsi geldi. Doğum da zaten eşim ve arkadaşlarım hariç kimsenin olmasını istemiyordum. Tam da hayal ettiğim gibi oldu. ❤️ Sonuç olarak;
1.anne olmak harika bir duyguymuş
- hamilelik ne olursa olsun harika bir süreçti ve öyle zor filan da değil. Ne kadar çok hareket o kadar çok kolay süreç demek.
- herşey mükemmel olsun diye uğraşmadım ve doğuma gittiğim sabah hastane çantasını hazırlamıştım 🙈 strese gerek yok. Rahat olun.
- siz hazır olmasanız bile bebeğiniz olunca iyi ki olmuş diyeceksiniz buna eminim. Çünkü harika bir duygu tarifi yok.
- bebeğiniz küveze kondu diye strese gerek yok, emin ellerde ve inşallah daha sağlıklı şekilde alacağınızı düşündğünüzde çokta moral bozmuyorsunuz.
- hiç bir şeyi stres yapmayınca çok şükür sütümde 3. Gün geldi.
- asla kötü sözleri duymayın gerekirse cevabını yapıştırın ama kafanızı asla bozmayın.
- Sütünüz kafanıza takmazsanız gelir merak etmeyin. Yoktan Bebeşi var eden Allah Onun yiyeceğinide verir🙏
biraz uzun oldu. Hepinize kolay doğumlar diliyorum. Bı arada ben hemen sezeryandan sonra yürümeye başladım aslında canım çok tatlıdır ama doktorum zorla yürüttü beni. İyi ki de yürütmüş hemen toparladım ☺️